|
|
 |
 |
 |
 |
|
Keçiören’de parmaklık yok ama kimse kaçmıyor
Ankara Keçiören Islahevi'nde cezası kesinleşmiş yani hükümlü çocuklar kalıyor. Buradaki çocuklar diğer ceza ve tutukevlerinde kalanlara göre daha şanslı çünkü burada okula ya da işe gidebiliyorlar. Parmaklık olmayan ıslahevinde firar olaylarına da rastlanmıyor. Müdür Hulisi Sağır, "Bunu oto kontrolle sağlıyoruz. Onların bir anlık hataları yüzünden silinip atılması yanlış, onları topluma kazandırmak gerekiyor" diyor. Çocuklar ilk bir ay psikolog, sosyal hizmet uzmanları ve doktorlar tarafından gözleme alınıyor. Genelde tüm çocukların ilk uğraşları seramik. Atölyeye giden çocuklar, toprakla haşır neşir olarak vücutlarındaki negatif elektriği atıyor ve bir şeyler üretmenin keyfini yaşıyorlar. Seramik atölyesinde geçen bir aydan sonra, çocuk eğer okulunu yarım bırakmışsa okula, bitmişse meslek edinme kurslarına, dershane ya da çeşitli işyerlerine yerleştiriliyor. Her sabah araçla dağılımları yapılan çocuklar, ders çıkışında ya da mesai bitiminde ıslahevine dönüyorlar. Çocuklar, çıraklık eğitim merkezlerinde eğitimlerini aldıktan sonra mobilya, konfeksiyon, motor, torna atölyeleri gibi çeşitli işyerlerinde çalışıyor. 88 çocuğun olduğu ıslahevinde bir çocuk üniversiteye, 11 çocuk örgün eğitime devam ediyor. Üniversiteye hazırlanan çocuklar da dershaneye gidiyor. Müdür Hulusi Sağır, "Onlar yeter ki okusunlar. Biz elimizden geleni yaparız" diye konuşuyor. Islahevinde okuma yazma kursları veriliyor. Ayrıca kütüphaneler, kültür merkezleri, öğretmenler, psikologlar ve bilgisayar odaları var. Piknikler, futbol turnuvaları ve geziler de çocukların vazgeçilmezleri arasında...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
