|
|
 |
 |
 |
 |
|
Adsız Alkolikler Kulübü ayık kalma şansı sunuyor
68 yıl önce ABD'de kurulan, bugün Türkiye'de de 20 il ve ilçede alkol bağımlılarını hayata döndürme programını uygulayan Adsız Alkolikler, yardım isteyenlere tek bir şart koşuyor: İçkiyi bırakma arzusu.
Adsız Alkolikler (A.A.), gönüllülük esasına dayalı, her kesimden insanın bir araya gelerek ayıklığa ulaşıp, ayıklıklarını sürdürdükleri bir dostluk ve kardeşlik kuruluşu. 1935'de New York'lu bir borsacı ve Ohio'lu bir cerrah tarafından kuruldu. Her ikisi de 'umutsuz birer sarhoş' olan iki genç, alkolizm illetinden acı çekmekte olan insanlara yardımcı olmak gayretiyle, A.A.'nın temelini attı. Sonra 'özerk gruplar' şeklinde yavaş yavaş dünya çapında bir organizasyon haline gelen A.A.'nın bugün 146 ülkede yaklaşık 96 bin grubu ve 2 milyonun üzerinde de üyesi bulunuyor. Türkiye'de Genel Hizmet Ofisleri İzmir'de bulunan A.A., yaklaşık 20 il ve ilçedeki ofislerinde çalışmalarını sürdürüyor. Türkiye'deki 10 binin üzerinde üyesi olduğu söylenen A.A.'da bir araya gelen bağımlılar, tamamen grup terapisi yöntemiyle; deneyimlerini, güçlerini ve umutlarını paylaşarak alkol sorununa çözüm buluyor. Ayıklıklarını ise 12 basamaklık iyileşme programı doğrultusunda, toplantılarla sürdüren üyeler, hafta içi yapılan kapalı toplantılarda yeni katılmış olanlara iyileşme programı uyguluyor. Hafta sonları ise açık toplantılara alkolik yakınları, ilgililer, üyeler ve isteyen herkes katılabiliyor. Adsız Alkolikler, tedavi için hiçbir ücret istemiyor. Tek şartları var: İçkiyi bırakma arzusu.
İÇMİYORDUM, YİYORDUM
İbrahim Bey...
Çok küçük yaşlarda tanışmış alkolle. İlk yıllarda içki büyük bir keyif ve özgüven veriyormuş. İş yaşamı başarılıymış, konfeksiyon üzerine mağazalar zinciri kurmuş, mülk sahibi olmuş. Sahibi olduğu mağazanın bir bölümüne de tekel büfesi açmış. Sürekli içmiş. Ve hayatındaki her şeyi kaybetmiş. AMATEM'de tedavi olmayı kabul ederek, alkolü hayatından silip atmayı başarmış. İşte bu sırada da A.A. ile tanışmış. Yedi yıl harcadığı emek ve beslediği umut sonucu artık bir 'ayık' olduğunu söylüyor "Tek besin kaynağım alkoldü çünkü ben onu içmiyor, yiyordum." İbrahim Bey, şimdi kendini alkolü bırakmak isteyenlere ve gruba adamış, harıl harıl çalışıyor.
PSİKOPATLAŞIYORDUM
Cenk Bey...
Alkolik olan babası daha az içsin diye başlamış alkole. Hayatta her türlü olumsuzluktan kendini sorumlu tutarak şişe sayılarını arttırmış. Sadece alkol parası için çeşitli işlerde çalışmış. Sürekli işten atılmış. Yaptığı trafik kazalarında ölümlerden dönmüş. Hastanelik oluncaya kadar dayak yemiş. A.A. ile tanışmış ve çok geçmeden alkolden kurtulmuş. Üç senedir ağzına içki koymuyor. Ne kadar içiyordunuz sorusuna ise şöyle cevap veriyor: "Sızıncaya kadar, karakolluk oluncaya kadar, hastanelik oluncaya kadar ya da para bitinceye kadar..." Cenk Bey, ÖSS'ye girdiğinde bile sarhoşmuş ve Açık Öğretim Fakültesi'ni kazanmış ama ayıklık döneminde uzatmadan bitirmiş.
ERKEK ADAM İÇER
Coşkun Bey...
Geleneksel bir ailede yetişmiş ve ilk kez 'erkek adam içer' söylemiyle tanışmış alkolle. Günden güne içtiği miktar artmış ve o da bir anda alkolizmin pençesine düşmüş. Bir süre sonra hayat zorlaşmaya başlayınca, 45 gün AMATEM'de tedavi görmüş. Bu arada A.A. ile tanışarak yeni bir hayata gözlerini açmış. Eski günlerini "Yıldız Teknik Üniversitesi İnşaat Mühendisliği'ni son sınıfta bırakmak zorunda kaldım. Çünkü artık çift şarjör geziyordum yani kaynak şişeleriyle dolaşıyordum" diye özetliyor. Coşkun Bey'le görüştüğümüz gün aynı zamanda onun beşinci 'doğum günü'ydü. Çünkü A.A. üyeleri alkolden kurtuldukları günü, doğum günleri olarak kutluyorlar.
Evrim SABAK
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
