|
 |
|
MEHMET TEZKAN
Siz olsaydınız ne yapardınız?
İkigündür kendi kendime soruyorum..
Yanıtını bulmuş değilim.. Herkese sordum.. Dostlarıma, eşime, çalışma arkadaşlarıma..
HIV virüsü taşıyan Y.O.'nun babası veya annesi olsaydınız ne yapardınız?
Çocuğunuzun tecrit edilerek okumasına, büyümesine göz yumar mıydınız?
Peki, Y.O.'nun sizin çocuğunuzla aynı sınfta öğrenim görmesine izin verir miydiniz?
Yan yana oturmasına, birlikte oynamasına?
Zor karar değil mi?
Hemen 'Ben olsam şöyle yapardım' demeyin.. Siz olmadığınız için karar vermek kolaydır..
Şöyle bir düşünün.. Gözlerinizi kapatın.. Gerçekten siz olduğunuzu düşünün..
6 yaşındaki çocuğunuzu Y.O. ile aynı sınıfa gönderir miydiniz?
Zor bir karar değil mi?
Tıbben hiçbir sorun yok.. Uzmanlar Y.O.'nun bir başka çocuğa HIV virüsü bulaştırmasının çok zor olduğunu söylüyorlar..
Hatta biraz dikkat edilirse imkansız bile diyebiliriz.. Peki sorun ne?
Sorun sadece psikolojik..
Y.O.'nun anne ve babasını kutluyorum.. Yedi yıldır müthiş bir mücadele verdiler.. Sadece Y.O.'nun tedavi edilmesi konusunda değil, topluma kazandırılması için de.. Tecrit edilmemesi için de.. Suçlu gibi yaşamaması için de..
Kutluyorum.. Verdikleri büyük mücadeleyi kazandılar.. Y.O. okula kabul edildi.. Tecrit edilmeyecek.. Gelelim madalyonun öteki yüzüne..
Sadece velilerin psikolojisi önemli değil ki.. Onlar tehlike olmadığı konusunda eğitilebilir..
Peki ya altı yaşındaki diğer çocuklar?
Onların psikolojisi ne olacak?
Çocuklar her sabah 'Okula gitmek istemiyorum.. Korkuyorum' diye ağlarlarsa veliler ne yapacak? 'Ölmek istemiyorum baba' diye haykıran bir çocuk.. Abartmıyorum.. İzmir'de.. Şerif Remzi İlköğretim Okulu'nda velilerin de çocukların da psikolojisi böyle..
Bir veli.. 'Çocuğumun psikolojisi bozuldu, 15 gündür hep aynı konu konuşuluyor.. Artık o okula göndermeyeceğim' diyor..
Diyelim ki uzlaşma sağlandı..
O çocuklar bu ruh haliyle eğitim görebilirler mi? Hiçbiri Y.O.'nun yanına gitmeyecek.. Onunla belki konuşmayacaklar bile.. Belki de küçücük beyinlerinde Y.O.'yu tecrit edecekler..
Bu, Y.O.'nun çok büyük ruhsal çöküntüye girmesine neden olmaz mı?
Bunun getireceği sonuç HIV virüsü taşımasından daha tehlikeli değil mi?
Zor bir durum..
Bakın, sorun Y.O.'nun eğitilip eğitilmemesi değil.. Diğer çocuklarla bir arada yaşaması.. Onlar gibi olması..
AIDS'in topluma sardığı korkuyu, Profesör Muzaffer Fincancı çok iyi anlattı..
Fincancı diyor ki.. "Ben 1985 yılından beri AIDS hastalığıyla uğraşıyorum.. Yanıma asistan doktorlar geliyor.. Onlar, HIV virüsünün hangi koşullarda bulaştığını çok iyi bildikleri halde hastalara el sürmüyorlar.. Ben dokunmadan dokunmuyorlar.. Bulaşmayacağını bildiği halde hastayla temas kurmuyorlar.."
Düşünebiliyor musunuz?
Altı yıl tıp eğitimi gören.. Tıp fakültesinden mezun olan bir doktorun davranışı bu olursa, o veliler, o minik öğrenciler ne yapsın? Gelin şimdi de kendinizi Y.O.'nun ailesinin yerine koyun..
Çocuğunuz HIV virüsü taşısaydı ne yapardınız? Suçlu gibi dışlanmasına izin verir miydiniz? Peki hiçbir suçu, günahı olmayan Y.O. ne yapacak? Biz yardımcı olmazsak ayakları üzerinde nasıl duracak?
Büyüyor.. Her şeyin farkına varıyor.. Pırıl pırıl bir çocuk.. Onu içimize almamız, bağrımıza basmamız gerekmiyor mu? Evet mi?
Ama yine de zor karar değil mi?
Gözlerinizi kapatıp bir düşünün..
Siz olsaydınız ne yapardınız?
Haberleri gazete sayfası görüntüsünde okumak için
SABAH e-Medya"ya
tıklayın
|
|
|
|
