Kurban keselim mi, kesmeyelim mi?..

Günlerdir tartışılıyor..

Çıkan sonuç şu; isteyen keser, istemeyen kesmez..

Bu kadar basit, bu kadar net..

Peki o zaman neden tartışıyoruz?..

Dini bilmiyoruz da ondan..

Kurban kesmek son yıllarda gösterişe dönüştü.. Sokağın ortasında eline bıçağı alan, kurbanlık hayvanın boğazına daldı.. Ortalık kan gölüne döndü..Yeteneksiz kasapların elinde et ziyan, deri telef oldu..

Geçen yılı hatırlayın..

Bayrama damgasını vuran bir fotoğraf vardı..

Adam ibadet diye koca bir danayı kesmiş.. Derisini yüzecek etini alacak ya, işe yaramaz diye başını kesip bir kenara atmış..

Küçük bir çocuk.. Evin küçük oğlu gitmiş, kesik başı okşuyor..

Bunun adı ibadet değil.. Olsa olsa cinayet..

Bu yıl yasak.. Ortalık yerde kurban kesmek yasak.. Umarım uygulanır, umarım ortalık kan gölüne dönmez..

Peki hayvan kesmek, kan akıtmak ibadet mi?..

Hayır.. Amaç muhtaçlara et dağıtmaktır.. Bir tür sosyal yardımlaşma..

Peki, kestiğimiz hayvanın etini gerçekten muhtaç olanlara dağıtabiliyor muyuz?..

Hayır.. Kurban kesen, ihtiyacı var mı yok mu diye düşünmeden, çevresindekilere dağıttı.. Karşılıklı et alışverişi yapıldı..

Prof . Dr. Hüseyin Hatemi'nin deyimiyle kurban bayramı kavurma şölenine dönüştü..

Peki doğrusu ne?..

Prof. Dr. Yaşar Nuri öztürk diyor ki.. "Kurban bayramı yoksulların, varlıklılardan pay aldığı bir bayramdır. Hayvan kesim bayramı değildir. Ameliyat parası bulamayana kurban eti yerine o etin tutarı kadar para vermek Kur'an'ın ruhuna ve isteklerine daha uygun bir kurban olacaktır.."

Prof. Dr. Hatemi de aynı görüşte.. "Geçimi yerinde olan bir aile, bir aylık mutfak masrafının üçte birini kurban olarak yoksullara versin" diyor..

Onun önerisi bu..

Bir başka hoca.. Prof. Dr. Zekeriya Beyaz.. "Amaç, fakire et yedirmektir ya da bedelini sadaka olarak vermektir" diyor..

Gelin şöyle bir düşünün..

Kurbanlık koyun ne kadar?..

Diyelim 150 milyon...

Kurban keseceğinize bu parayı yoksullara verin.. Bu parayla hem et yesinler hem de başka ihtiyaçlarını karşılasınlar..

Daha iyi, daha doğru değil mi?..

Unutmayın, amaç yardım etmek.. Kan akıtmak değil..

İlhan Selçuk: Aklımı peynir ekmekle yemiş değilim...
Çarşamba gecesi saat 24.00..

Armada Oteli'nin lobisi..

İlhan Selçuk'u gördüm..

'Bak' dedi.. Başıma ne dert açtın..

Dert açtın dediği, 1 Şubat tarihli 'Erdal İnönü'den sonra İlhan Selçuk mu?' başlıklı yazım..

İnönü 'ben yokum' deyince CHP'den kopan sol dağıldı..

Her kafadan bir ses çıkmaya başladı..

Bir isim üzerinde anlaşma yok..

Herkes, kendisi dışındaki herkese karşı..

Herkesin üzerinde uzlaşacağı bir isim arıyorlardı.. Sonunda buldular da..

İlhan Selçuk..

Formül şöyleydi.. İlhan Selçuk kurucu genel başkan sıfıtıyla solu bir araya toplar.. Bir süre sonra çekilir, kim daha çok oy alırsa genel başkan olur..

Böylece sol, üç dört parçaya bölünmez..

Konu İlhan Selçuk'a iletildi.. O günler ne evet dedi, ne hayır..

1 Şubat günü işte bunları yazdım..

Solun yeni umudu İlhan Selçuk dedim..

İşte bu yüzden ilk karşılaşmamızda 'başıma ne dert açtın' dedi..

Peki yanında kim vardı?..

CHP eski Başkanı Altan Öymen ile DİSK Başkanı Süleyman Çelebi.. Uzun bir toplantı yapmışlar, İlhan Selçuk'u ikna etmeye çalışmışlar..

Gel başımıza geç, solu toparla demişler..

Sordum.. İlhan Ağabey politikaya girecek misin?..

Güldü.. Böyle şey olur mu?..

Neden?..

Nedenini yarınki yazımda yazdım.. Oku..

Sabah Cumhuriyet'i açtım..

"Hemen söyleyeyim ki ben henüz aklımı peynir ekmekle yemiş değilim" diyor İlhan ağabey..

Ve ekliyor..

"Politikaya ne hevesim var ne de niyetim!.. Geçmişte üç kez milletvekilliği önerildi 'hayır' dedim; hele bir parti genel başkanında olması gereken ne kadar marifet varsa, bende olmadığını bilirim(..)

Birisi kalkıp bana 'sayın genel Başkanım' dese, küfrediyor gibi gelir..

Parti lideri olmak ne demek yahu?..

Adam olalım, adam!.."

Solun işi artık zor.. İkinci umutları da; "ben aklımı peynir ekmekle yemedim" dedi..

Demek ki sol cenahta artık herkes kendi yoluna..