Olağanüstü gergin maçın tek yürekli adamı Ali Aydın'dı. Kendisini ve yardımcılarını kutluyorum. Bütün hakemlerimizin de aynı yüreklilikle, cesaretli ve korkusuz düdük çalmasından yanayım. Aydın'ın tersine korkak Lucescu, yürüyen ve zavallı bir FBahçe karşısında G.Saray'ı katletti.

7 puan öndesin, F.Bahçe'nin kesinlikle galip gelmesi gerekiyor ve tribün baskısının Fenerli futbolcuyu daha gerdiğini hesap edemiyorsun. "Gol yemeyeyim, tedbirli oynayayım" diye G.Saray'ı F.Bahçe önünde rezil ediyorsun.

G.Saray, yürüyen, iki pas yapamayan F.Bahçe karşısında tek gol pozisyonuna nasıl giremez? Elindeki kadronun değerini, yeteneklerini bilmeyen bir hocanın bu takımı yönetmeye hakkı yok.

Bu sezon, Bursa maçından sonra Lucescu yönetiminde seyrettiğim en zavallı G.Saray'dı. Futbolcular ürkek, tedirgin, yüreksiz, disiplinsiz, defansa kapanmış, golü hiç düşünmeyen bir görüntüdeydi. Onlardan korkaklığın verdiği güvensizlik nedeniyle ne beklenebilirdi?

Zaten maç başladı, 10 dakika sonra gördüm ki, G.Saray maçı 2 saat önceki taktik toplantısında kaybetmişti. "Seyirci farkıyla 2-0 Fenerbahçe önde" demiştim. Lucescu'nun yüreksizliğini bildiğim için belki yüreklenir, hırs yapıp oyuncularına yürekli bir taktik verir diye düşünmüştüm. Maalesef ters manyel yapayım derken Lucescu'yu unutmuşum!

Böyle futbol seyredilmez
Artık bizim neyi istediğimizi bilmemiz lazım. Rekabet nerede olmalı? Saha içinde mi dışında mı? Fenerli ve G.Saraylı futbolcuları birbirine vurun, benim için dün gece bir takım etmezlerdi.

Maça bir arkadaşımla 1.5 saat önce geldim. Yeni yapılan tribünün arkasına arabamızı bıraktık. Basın Tribünü'ne gelinceye kadar polislerin beni tanımalarına rağmen 4 tane polis bariyerinden geçmek zorunda kaldım.

Fenerli taraftarlar beni çevirdiler. Karaborsadan aldıkları biletlerle stadın 200 metre dışında kalıp içeri giremiyorlardı. Bizi tanımalarına rağmen zor girdik, o taraftar nasıl girer? Böyle futbol seyretmeye lanet olsun!