Hangi eğitimsizlik?
Geçenlerde Siyasi Partiler Kanunu hakkında düzenlenen bir paneldeydim...
Dinleyicilerin büyük çoğunluğu siyasete yeni projeler ve yeni bir enerjiyle girmeye hazırlananlardan oluşuyordu. Bir bölümü de çeşitli partilerde yıllarını geçici tatminler, kalıcı tatminsizliklerle geçirmiş kişilerdi.
Konuşmacılar da, dinleyiciler de, gelişmiş ülkelerde partilerin gelir kaynaklarının denetlenmesinin önde geldiği konusunda hemfikirdi. Bizim siyasal sistemimizde ise sanki işin bu tarafı "geçiştirilmiş"ti...
Siyasi Partiler Kanunu'nda sadece 17 madde partilerin mali yapısını ve gelir kaynaklarını ilgilendiriyordu; 30 madde yasaklarla, 40 küsur madde de örgütlenmeyle ilgiliydi.
Tam bunların üzerinde durulurken, dinleyiciler arasından görmüş geçirmiş bir beyefendi kalktı ve "Bütün bunların asıl nedeni de eğitimsizlik tabii, değil mi efendim!" deyiverdi.
Baktım, birkaç sıkıntılı genç dışında "Evet! Çok haklısınız!" demeyen kalmamıştı salonda...
***
Bütün dertleri, sorunları, sıkıntıları, eksikleri "eğitimsizlik"le açıklamak çok yaygın bir tutum, biliyorum.
Burada genellikle kastedilenin "demokrasi terbiyesi" veya "aile terbiyesi" gibi bir şey olmadığını; bütün suçun genel ve adı konulmamış bir cahilliğe yüklenmeye çalışıldığını da biliyorum.
Hani... Biraz öğrenim, biraz eğitim, biraz disiplin, biraz "ortak müfredat yoksunluğu" gibi bir şeyden bahsediliyor!..
Sanki bütün ülkeyi devasa bir okul haline getirsek her şey çözülecek! (Kampus mu, toplama kampı mı?)
Sanki birileri çıkıp "uygar yurttaş eğitimi" diye bir kursa soksa halkı, dertler bitecek!
Sanki okullarda "sınıf kıranlar", "her sene çakanlar", "sabah akşam öğretmen dayağı yiyenler", "ceket ilikletmeyi öğretmeye tercih eden öğretmenler" bulunmazmış gibi!..
Sorun eğitimsizlikse, bir de karar versek: Kim eğitecek bizi?
Sonra... Zor kullanılarak "sınıflara" tıkılsak eğitilir, öğretilir miyiz?
Sonra... Eğitim her derde deva ise, bu ülkeyi bu hallere eğitimsizlerin iktidarları mı düşürdü?
Bana kalırsa, "eğitimsizlik"ten şikâyet, ya gerçeklerle yüzleşmekten kaçmak, ya da totaliter bir özlem!...
***
Panelde eğitimsizlikten yakınan beyefendi belli ki, siyasette çok çekmiş! O dünyadaki hoyratlıktan, seçilmiş cahillikten, vurdumduymazlıkla aşiret şefkati arasında gidip gelen kültürden canı yanmış belli ki...
Onu anlıyorum...
Ama sözgelimi, o şikâyet edilen Siyasal Partiler Kanunu'nu da eğitimden, terbiyeden yoksun adamlar mı yapmış? Ne ilgisi var!..
Lider sultasını kurup yaşatanlar "eğitimsiz" ise, kim eğitimli bu ülkede?
uuu
Talan ekonomisine karşı çıkmak ve siyasal zorbalığı yenmek için daha derine gitmek gerekiyor.
"İyi aile çocukları"nın bu ülkeye verdiği zararları anlamaya çalışmak belki insanın içini burkuyor. Ama artık bunu yapabilmeli; bunu sorgulayabilmeliyiz.
Kaldı ki, doğru düzgün demokrasi ve dürüst bir siyaset de sıkı bir "eğitim-öğretim" sayılır.
Neden demokrasi "okul" undan mezun olmayı bir türlü içimize sindiremedik?
ALTYAZI
(Şu Kazablanka müthiş bir film. Bir türlü "bitmiyor", hep yeni bir şeyler; hep yeni karşılaşmalara imkân veriyor. Geçenlerde CNBC-e'de bir daha seyrederken dikkatimi çekti bu konuşma.)
Rick Blaine: Sizi çok takdir ediyorum.
Victor Lazslo: Ne için?
Rick: Yaptıklarınız için.
Victor: Gayret ediyorum işte! Sizin de benden aşağı kalır yanınız yok!
Rick: Biz gayret ediyoruz, siz ise başarıyorsunuz.
(Michael Curtiz'in 1942 yapımı efsane filminden)
|
