Resulüllah yine kabul etmeyerek buyurdu:

- Yâ Ebâ Eyyžb! Bize en uygun olan evin altýnda olmamýzdýr.

Ebâ Eyyžb sustu. Daha fazla ýsrar edip Resulüllah'ý yormak istemiyordu.

Gece oldu. Ebâ Eyyžb ve hanýmý yukarý odaya çýktýlar. Resulüllah da kendi odasýna girdi. Ebâ Eyyžb üzgün bir halde odada geziniyor ve kendi kendine konuþuyordu. "Nasýl olur da yüce Peygamber'in yattýðý bir yerin üstünde kalabilirdi?.. O alt katta kaldýkça, onlar da üstündeki odada âdeta onun baþýnýn üstünde gezinir gibi dolaþacaklardý ha?.."

Sabah olunca koþarak Resulüllah'ýn yanýna indi. Yemeðini takdim etti. Resulüllah gülümseyerek sordu:

- Nasýl sabahladýn ya Ebâ Eyyžb?

Eyyžb el-Ensâr... mahcup bir edâ ile karþýlýk verdi:

- Üstünde Allah, altýnda Resulüllah olan fakir bir kölenin hali nice olur ki ey Allah'ýn (c.c.) sevgisili?

Ýkinci gece yine ayný sýkýntý Ebâ Eyyžb'u uyutmuyordu. Bir ara uyku galip gelip de dalar gibi olmuþtu ki, korku içinde birden yerinden fýrlayarak baðýrdý:

- Resulüllah'ýn baþýnýn üzerinde yürüyoruz.

Bir taraftan da hanýmýný uyandýrmaya çalýþýyordu. Sonra ikisi de odanýn bir köþesine büzülerek geceyi korku içerisinde uyanýk olarak geçirdiler. Bu sýrada telâþ arasýnda su testileri kýrýlarak içindeki su odaya yayýldý.

Ebâ Eyyžb ve hanýmý suyun Resulüllah'ýn üzerine akmasý korkusu ile elbiseleriyle suyu kurutmaya çalýþtýlar. Onlar için o anda ölmek, yüce Peygamber'in üzerine bir damla suyun damlamasýndan daha hayýrlý idi. Bu, Ebâ Eyyžb'un hayatýndaki en korkunç gecelerden biri olmuþtu.

Sabah olunca yine doðruca Resõlüllah'a giderek duyduðu sýkýntýyý bildirdi.

- Yâ Resulüllah" Ben sizden yüksekte olamam...