kapat
   
SABAH Gazetesi
 
   Dünya Kupası
   Son Dakika
   News in English
   Yazarlar
   Günün İçinden
   Ekonomi
   Gündem
   Siyaset
   Dünya
   Spor
   Hava Durumu
   Sarı Sayfalar
   Ana Sayfa
   Dosyalar
   Teknoloji
   Emlak
   Otomobil
   Detaylı Arama
   Arşiv
   Etkinlikler
   Günaydın
   Televizyon
   Astroloji
   Magazin
   Sağlık
   Kültür Sanat
   Turizm Rehberi
   Cuma
   Cumartesi
   Pazar Sabah
   İşte İnsan
   Sinema
   20. YILA ÖZEL
   Çizerler
Bizimcity
Sizinkiler
emedya.sabah.com.tr
Google
Google Arama
 
'Geri kalmış domates yok, ama insan var'
'Geri kalmış domates yok, ama insan var'
'Tek odada altı kişi büyüdük'
Oğluyla albüm hazırlığında
'Sezen'le Onno hızlı açıldılar'
'Kulağımın sınırı yok'

'Su kadar basit su gibi derinim'

Ararat filminin müziklerini yaptı diye, onu nefretle dinlemeyin. Yüreğinde insan sevgisi, müziğinde sahicilik, cebinde hayalleri olan Ermeni müzisyen Arto Tunçboyacıyan İstanbul'daydı..

'Kafaya çekiç yemişim...'
"İlkokulda Türkçe olan ders kitabımda 'bizim' kötü bir şey olduğumuz yazıyordu. Kafama öyle bir çekiç yiyerek başladım hayata. Şimdi Ermeni'yim diyorum, çünkü biri bana durmadan sen bu değilsin demiş. Sistem bizi kafadan bölmüş."



'Geri kalmış domates yok, ama insan var'

Amerika'da yaşayan, hazırladığı film müzikleri dünyanın önemli festivallerinde gösterilen, gözleriyle konuşabilen, ağzıyla dinleyebilen, kulağıyla görebilen, karşısına çıkan sandalyeyi bile enstrümanı haline getirebilen Arto Tunçboyacıyan, Ermeni olmayı anlattı.

Konser çıkışı uğradığı Ece Bar'da eline geçirdiği sandalyeyi hiç durmadan tam dört saat çalan adam...

- Baktıkça bir büyük acıyı hatırlatıyorsunuz. Ağabeyiniz Onno Tunç'un uçak kazası. Müziğiniz de hiç susmuyor, kaybolmuyor. Kim bilir, nasıl yayıldı hayatınıza bu acı?
- Onu hayatımızdan bir parça olarak yaşıyoruz artık. Geçmişi şu andan fazla yaşıyorum ben, çünkü o insanların hepsi içime girdiler benim. Ağabeyim olsun, babam, annem, teyzem de öyle... Hepsi içime girdiler yeniden, benimleler... Hayat o kadar ince ki. Herkesin vücudunda şu an ne kadar hassas şeyler çalışıyor. Eğer o hassaslığı yaşamayı bilmiyorsan zaten hayatın bir manası da kalmıyor. Ses de değişmez, kalır zaten.

- Türkiye'de Ermeni bir aile olarak var olmak farklı bir boyuttur ya, o da hassaslaştırmış mıdır acaba sizi?
- Bizim temelimizde sanat vardır. Benim babam Kapalıçarşı'da kunduracıydı. Gemiye atlamış, gelmiş İstanbul'a. Ama başka yerlere gitmek için. Aradığı tek şey onu insan olarak kabul edecek bir yer. O yüzden de hayatının manası işi olmuş. Kapalıçarşı'ya gittin mi, bin tane ayakkabının içinden bunu 'o usta yapmış' dedirtti hep kendine. Çünkü yaptığı işe karşı dürüsttü. Çünkü o ayakkabıyı giyen komşusuna karşı mahcup olmak istememiş. Madem burada kalmış, adamların düşüncesine saygı göstereceksin diyerek kunduracılık yapmış. Ama insana adapte olmak da bir sanattır. Git Ermenistan'a, gir gözlerin kapalı herhangi bir eve, tek şey öğrenirsin. Ne olursan ol, iyisini ol. Çöpçü bile olsan kaliteli ol. Ermenistan da farklı değil. Hep dikkatli insanlar.

'BEN ERMENİYİM DİYORUM'
- Türk insanıyla kendinizi sürekli bir karşılaştırma içinde misinizdir?
- İnsan her yerde insan. Ben biraz psikolojik baskıyla büyüdüm, ama başka biri gelse yanıma ben ona bunu yaşatmamayı becerebilirim. Çünkü biliyorum onun acısını. Her gün okuldan çıkınca babama yardıma giderdim. Kösele, ökçe alır, ayakkabı dağıtırdım. Babam her zaman işinin en iyisi olmaya çalıştı. Biz böyle yetiştik. Öteki taraftan bir ailenin çocuğunu yetiştirmedeki felsefesi 'Biz büyük bir milletiz, biz elimizde kılıçlarla savaşmışız, biz bütün düşmanı denize döktük, kestik, biz Türk milleti büyük bir milletiz,'dir. Bu kadar.

- Öteki taraf dediğiniz Türk milleti. Peki ama neden öteki?
- E çünkü ben altı yaşında ilkokula gidiyordum ve Türkçe olan ders kitabımda 'bizim' kötü bir şey olduğumuz yazıyordu. Kafama böyle bir çekiç yiyerek başladım hayata. Şimdi 'ben Ermeni'yim' diyorum. Çünkü bana birisi durmadan sen şu değilsin demiş. Bir problem var ve ortada. Lütfen konuşalım. Ne kadar çabuk ortaya koyarsak, o kadar kolay halledilir. Sistem kafadan bölmüş bizi, sen bizden değilsin demiş.

- İçinizde bir dünya mı büyüttünüz?
- Öyle tabii, şimdi sen 2006'da Paris'e Türk delege göndermeyecektin, o delege 1920'lerde gidecekti. O adamın kafasını bir günde nasıl değiştirebilirsin ki... Sen o adamın acısına yer vermezsen, adam o acıyı unutmaz. Yalan bile olsa inandıkları, adamın içine betonlar, çimentolar, mermerler döşenmiş bir kere. Sen şimdi bir başka çekiçle onu kırmaya uğraşıyorsun. Seninle ittifak kuracak o acıyı unutmak için, Fransız ile değil. Ama ne yaptılar bugüne kadar? İktidara bir parti geldi, bir laf etti, öteki parti geldi başka bir laf etti. Oturmuş bir ideoloji de yok. Çok sıkıştıkları zaman hemen Atatürk'ü koyuyorlar ortaya, ya da bayrağı. E şimdi sen böyle bir psikolojiyle büyüsen içinde bir dünya yaratmaz mısın?

'KİMSEYE MESAFE KOYMAM'
- O dünya daha da derinleşmez mi..
- Biliyorsun işte, derinleştikçe insanlar bir de üstüne içki içiyorlar. Babam öyle gitti. Ölüyor insanlar sinirden, içine atmaktan. Bazıları da tam tersi fanatik oluyor. İnsanlar kendisine ait olmayan bir şeye adapte olmak için daha fanatik olur. Benim arkadaşlarım Amerika'da din değiştirdi, Müslüman oldu. Anlıyorum ki, kendisini ispat etmeye çalışıyor.

- Hangi sebepten Amerika'da yaşıyorsunuz?
- Çünkü sistem ile halk arasında bir mesafe var. Ama ben kimseye mesafe koymuyorum, çünkü benim kendimden şüphem yok. Çaresizlikten böyle şeyler oluyor. Aslında, Türkiye'yi buradakilerden daha fazla yaşıyorum. Burada insanlara bir şeyler vermem istense, gitmem bile oraya. Ama insanlar kendi kimlikleriyle yüzleştikleri zaman olacak. Anadolu'ya baktığımda bile Anadoluluyu da göremiyorum esasında. Anadolulu olmak için Anadolu'da doğmak yetmiyor çünkü. Yani bir eriğin zamanı gelmesini bekliyor musun? Sen hiç geri kalmış domates gördün mü? Geri kalmış insan oluyor maalesef.

SUNMAK VE SAVUNMAK
- Politikacılar hakkında ne düşünüyorsunuz?
- Zaten onlar en tehlikelisi. Bakıyorsun insana benziyorlar, ama insan gibi yaşamıyorlar. Hislerini yanlış şekilde geliştirmişler, geliştirmemişler bile. İnsanlığın temeli his, renk, hayal. Hayal ettiğin zaman hayatın gerçekleri başlıyor. Bir şeylerin önünü kapatmakla kimse bir şey kazanmıyor. Kazanan hiç kimse yok, kaybeden var. Kaybettikçe de işte, domatesi ocak ayında yemek istiyoruz filan. Ben şunu da anlamıyorum. Koskoca gökyüzünde iki tane uçak, yer kalmadı birbirleriyle çarpıştılar geçen gün. Yani biri bana bunun manasını izah ederse memnun olurum, insanlığa faydası nedir diye. Oturup masaya barışalım deniliyor. Barışacaksak, niye birbirimize girelim. Birbirimize girmeden evvel barışık yaşayamıyor muyuz? İnsan bencilliği işte.

- Bulduğunuz bir yol var mı?
- Benim bulduğum yol, kulağımla görebildiğim, gözümle konuştuğum, ağzımla dinlediğim yol... Baktığım zaman karakterime, hakikaten su kadar basitim, ama su kadar da derin... Suyu herkes biliyor değil mi, esasında kimse bilmiyor.

- Suyu anlamak mümkün mü?
- Suyu anlamak, hayatın başlangıcına erişebilmektir esasında. Yani ben annemin karnında suda büyüdüm. Yani o şeye gelmişim gibi. Sesten görebiliyorsun artık. Onno'nun olayında oğlumla beraber stüdyodaydık. Küçüktü ama bana 'hayat bir rüya bir gün gerçeklere uyanacağız, hepimiz başladığımız yere döneceğiz' gibi şeyler söylüyordu. Böyledir bizim içimiz.

- Kökleriniz mi çatırdıyor sizin?
- Her şekilde çatırdıyor köklerim. Eğer vicdanın varsa, insan olarak yaşıyorsan, her şekilde çatırdar üstelik, sesini duyarsın yani.

ŞEBNEM İYİNAM

DİĞER GÜNCEL HABERLERİ
 'Hastayım diye hayata küsmedim!'
 Eğlenceden payınızı alın
 Şarkılarla tarihi söylüyor
 Çinli raketin şampiyonluk sözü
 Öğrenciler İstanbul'un 'öteki' sokaklarında
 1 'Türkiye yakında numara olabilir'
 Vücudunuza uygun giyinin
 Rafları boşaltma zamanı
 Çocuk ve oyun
 Süperstar süper satar!
 Tarkan'dan son haberler
 Cazcılar burada
 Doğal oksijen çadırında üç gün
 Bir tişört tasarla 2 bin doları al
 Sıradışı, iddialı bir seçenek
 Hayvan hakları hâlâ can çekişmekte...
 Köpeği için pankart açtı
 Kısa... Kısa... Kısa...
 Beyoğlu S.O.S veriyor
    Cumartesi Yazarlar
  » Güncel
    Yaşama Dair
    Sinema
    Gurme
FİLİZ AKIN
Moral reçetesi
Kendini kötü hisseden bir adam doktora...
ÜLKÜ TAMER
'Ah güzel İstanbul'la bir tanışma...
PROF. DR. BENGİ SEMERCİ
Karneleri aldık
Uzun bir yılın sonu geldi. Son sınıflar...
Seyyar tezgâhından AB'ye
Ülkelerin yiyecek ve içecek kültürü sadece saraylarda oluşmuyor. Sokak...
Boğaz'a nazır lezzet mekânı
Yaz aylarında sadece teras kısmında hizmet veren Erguvan Restaurant'ın uzun bir...
 
    Günün İçinden | Yazarlar | Ekonomi | Gündem | Siyaset | Dünya | Televizyon | Hava Durumu
Spor | Günaydın | Kapak Güzeli | Astroloji | Magazin | Sağlık | Bizim City | Çizerler
Cumartesi | Aktüel Pazar | Sarı Sayfalar | Otomobil | Dosyalar
   
    Copyright © 2003, 2004 - Tüm hakları saklıdır.
MERKEZ GAZETE DERGİ BASIM YAYINCILIK SANAYİ VE TİCARET A.Ş.