Sinan Engin'in dostları Olimpiyatlarda geriye gidiş

Olimpiyatlarda geriye gidiş

Yıllardır ülkemizin kıt imkanları ile olimpiyat organizasyonu almak için mücadele edip durduk. Aday adayları arasında olmakla birlikte sürekli elendik. Önceleri tesis eksikliği, imkansızlık gibi mülahazalarda bulunulurken daha sonra bu hususlarla ilgili önemli bir adım attık.
Çıkan Olimpiyat Yasası ile para bulundu ve İstanbul Olimpiyat Oyunları Hazırlık Düzenleme Kurulu (İOOHDK) adlı geliri yüksek bir kurul oluşturuldu.
Olimpiyat Stadı'nı gerçekleştirdik. Ataköy'deki çok amaçlı salonun çatısı ve dış cephesi kapatıldı. Dünya Olimpiyat Denetleme Kurulu'nun gözlerine sokacak şekilde havaalanına yakın tesisler tamamlandı.
Gerek İOOHDK imkanları ve gerekse sponsor iş adamları ile başlatılan "100 Gönüllü, 100 Tesis Projesi" ile irili ufaklı tesisler çoğalmaya başladı.
Tam ve düzgün bir plan- lama ile hız alan İstanbul'un olimpiyat adaylığı en başarılı dönemini 13 Temmuz 2001'de Moskova'da yapılan seçimlerde yaşadı. Oysa 18 Mayıs 2004'te Lozan'daki değerlendirmede barajı geçemedik.
Her alanda planlı şekilde adım adım yükselen bir grafik sergilemesi beklenen ülkemizde olimpiyat yarışındaki bu "Geri gidişin" nedenleri araştırılmalıdır.
2005'te Şampiyonlar Ligi finali için İstanbul Olimpiyat Stadı adresi netleşmişken, olimpiyatlarda aday kentler arasından İstanbul'un ilk değerlendirmede hemen elenmesi düşündürücüdür. Buna Atina'da ülkemizi temsil edecek sporcularımızın ilkel şartlardaki hazırlanma şekli de eklenebilir. Elvan Abeylegesse'nin kamyonetlerle kampa katılıp ayılar tarafından kovalanması gibi...