|
 |
|
UMUR TALU
Eksik kalan mesaj
Canlarımızı alan ve canımızı yakan İstanbul saldırıları yoğun "mesaj" trafiğine de neden oldu ya...
"Terörün mesajı"nı reddeden mesajlar verilirken, birilerinin aldığı ve verdiği mesajlara yeterince cevabımız olamadı.
Vurulduğumuz yerde, sanki dizlerimizin üstündeymişçesine, bir takım "leş kargaları"nın el ovuşturan, sözde şefkatli hin mesajları tepemize düştü, içimize oturdu.
ABD Savunma Bakan Yardımcısı Wolfowitz'in "Bu olaylar bizi yakınlaştırdı" mesajından, "Aramızda kan bağı oluştu, kan kardeş olduk" şeklindeki pis-çıkarsamaya, Bush'un "Türkiye, terörle mücadelede cephe ülke" diyen, adeta neşe dolu ilanına kadar.
Vurulduğumuz yerde ve anda, adeta "nah sana" diye dil ve el işaretleri yapan bu mesajlar karşısında yutkunduk.
Ya destek kabul ettik, ya hak verdik ya da sadece yutkunduk.
***
"Terörizmle mücadele" adına iki ülke işgal edilmişken, daha kaç ülkenin işgal edilmesinin gerçekten "daha iyi bir mücadele" sayılabileceğini soramıyoruz bile.
Tezkere reddi sonrası ABD'den gelen ihanet suçlamaları ile aşağılamaların ardından, "asker göndermek isteyip gönderemeyen" tezkerenin kabulüne gelişimizdeki yalpalamanın gölgesinde...
Şimdi ABD yönetiminde birilerinin, "kan ve katliam" marifetiyle adeta yola geldiğimizi haykırmalarındaki akbabalığı, çakallığı, sırtlanlığı doğru dürüst tahlil edemiyor...
Yüreklerimizde bir 10 gündür enkazlaşan dört ölüm mahallinin içinden tam çıkamıyor...
Bu fırsatçı, bu ittirmeci, bu tuzakçı, bu istismarcı tahakküm havasına iki çift laf edemiyoruz.
Keşke Başbakan, "İslam-terörizm" bağlantılarından ne anlayıp ne anlamadığı üstüne konuşmaya o denli zorlanmasının, nüanslar üstünde dolaşıp durmasının yanı sıra...
Olan biten ve yapılması gerekenler üstüne ABD ile aynı şeyi anlayıp anlamadığını da söyleyebilseydi.
Keşke, Dışişleri Bakanı Gül, savaş ortamında ağzından çıkan "Türkiye, koalisyonun ortağıdır" sözünün, nelere maruz kalmaya ve başka halkları nelere maruz bırakmaya açık bir ortaklık olduğunu da iyice anlatabilseydi.
Elinde hindisiyle Irak'a iniveren bir ABD başkanını ağzı açık ayran budalası gibi hayranlıkla izlerken,"askerlere moral" gibi bir şefkat ile seçim uyanıklığı dışında...
İşgal altındaki bir ülkeye başkan indirmenin siyasi, sembolik, bölgesel manalarını da fazla idrak edemiyoruz; silahla ve zorla dayatılmış bir durumun bu hakkı nasıl verebildiğini konuşmuyoruz bile.
Ben de, "resmi mesajlar" gibi düşünüyorum "Türkiye, teröre pabuç bırakmaz!"
Hop! Orada kopuyoruz.
Pabuçlarımız ayaklarımızda olsa bile...
Bir vahşet bahanesiyle, gözlerimizi körleştirmek üzere kafamıza geçirilmek istenen "çuval"la nereye gideceğiz, nerelere sürüklenmek isteneceğiz? Terörün açtığı yara hala kanıyor, hala içimiz, canımız acıyor...
Ancak, o leş kargası beyanlardaki koku da üstümüze öyle bir sindi ve...
Bir çift açık cevapla, "Biz sizinle tam aynı şeyleri anlamıyoruz. Ölen masum insanların kardeşliğine inansak da, devlet olarak aynı işgalci, karıştırıcı, aşağılayıcı çizgiyi paylaşmıyoruz" diyemiyoruz ya...
Bu da için için kanatıyor; daha kalıcı yaralar açıyor, derin derin.
Şöyle bir şiar mı var yoksa
"Terörden korkma, ABD çizgisinden kopmaktan kork!"
Mesajlarınız için:
utalu@turk.net
Fax:212 280 05 51 Tel:0 537 660 71 21
Haberleri gazete sayfası görüntüsünde okumak için
SABAH e-Medya"ya
tıklayın
|
|
|
|
