|
 |
|
UMUR TALU
Servet ile şöhretin saygıyla eğilişi
Beşiktaş'ın muhteşem Chelsea galibiyetinin elbette çok yönü mevcut...
Ama bir yönü var ki, özellikle İngiliz medyasının yorumlarıyla, tüm dünyaya "evrensel bir ders" olarak yayıldı.
Sadece futbol adına değil...
Hayata dair.
"Chelsea'nin milyonerleri Beşiktaş'ın önünde saygıyla eğildiler."
Bir futbol takımının, üstelik bizim topraklardan bir topluluğun...
Yeryüzünde paraya zincirlenmiş, "başarı, galibiyet, hakimiyet, tahakküm, güç, kazanç, küçümseme, böbürlenme, aşağılama, hor görme, ezme, silip süpürme, dayatma, itip kaktırma, küstahlık" gibi genel geçer akçelere saygın bir başkaldırısı olarak taçlandı.
Türkiye'de de tevazuu, yarı-hüzünlü duruşu, hatta rengi yüzünden sık sık "ötekileme"lere maruz kalan Lucescu'nun, "İstediğiniz kadar para harcayın..." diye başlayan mesajıyla birlikte.
****
Mesaj dünyanın neresine ne kadar sızar, bilemem ama, Türkiye'nin orta yerine biraz oturabilmeli.
Sportif başarıya giderek alışan, meydan okumalarını çoğaltan bir ülkede, "kahramanlar"ın toplumsal, insani tercümesi de yapılabilmeli.
Hangi ülkede?
Mesela, Cumhurbaşkanı medyada tekelciliğin halk için tehlikesine dikkat çekerken, ellerindeki para-medya gücünü toplum üstünde tahakküm gösterisine dönüştürenlerin ülkesinde.
Mesela, para-silah gücüne hakim bir devletin niyetlerine 8.5 milyar dolara yapıştırılmak istenen bir ülkede.
Mesela, para gücüne sahip olanların, milyonlarca insanın salt ayakta kalabilme çabalarına inat, her şeyi belirleyebilme ihtiraslarının kolay dizginlenemediği bir ülkede.
Asıl insani başarının, dayanışma ile harmanlanmış "takım oyunu" ile anlam kazandığını unutup ille de "imparator" arayanların ve kendini "imparator" sananların bulunduğu bir ülkede.
Onca insanın çabasına, emeğine, terine, aklına bağlı olarak kazanılan "ortak" başarılarda sivrilenlerin, servet-şöhret-hakimiyet sarhoşluğunda, kendilerini "her şeye kadir" gördüğü ülkede.
O mesaj, Türkiye'nin ortak vicdanı ve aklında da şöyle bir nefes alabilmeli, nefesini duyurabilmeli.
Nefsimizle buluÅŸabilmeli.
****
Beşiktaş sadece futboluyla, sadece skorla İngiliz gazetecilerin sempatisini kazanmadı.
Onların birçoğunun içindeki "uyuyan insan"ı da uyandırdığı için...
Para gücünün, her şeyin parayla satın alınabileceğini bellemiş piyasa deformasyonunun yüreklerinde açtığı yaralara biraz merhem olduğu için...
"Saygı"nın; parasal gücün ötesinde, başka hasletlere de ilişkin bir değer olduğunu azıcık hatırlattığı için...
Lucescu'nun nezdinde, bu değerleri altını çize çize ifade edebilen bir "adam" sahalarına düştüğü için...
"Türk-Turkey" diye önyargıyla aşağılamaya hazır oldukları bir takım, müthiş bir mücadele ve dayanışmayı, "her şeye kadir" sanılan parasal gücün karşısına dikebildiği için...
Chelsea kadar, kendileri de "saygıyla eğildi."
Beşiktaş, birçoğunun yüreğindeki "uyuyan, sindirilmiş insan"ın, para-güç tahakkümünden intikamını da aldığı için müthiş sempati duydular.
****
Ben Beşiktaşlıyım. Tabii ki salt bu açıdan da yeterince sevindim.
Bir zamanlar, her sene onca transferle süründükten sonra, altyapı patlamasıyla üç yıl şampiyon olan "dayanışmacı takım"ı çok sevmiştim.
Futbolu bırakma yaşında, herhalde son bir para kazanmak için gelen, ama kazandığı paralarla ülkesinde itilmiş çocuklara yardım eden, sahada tüm arkadaşlarının sevincine, kederine coşkuyla yetişen Zago'nun yüz hatlarında simgesini bulduğum, elbirliğiyle en yeteneklileri "Sergen'in ciğeri" olan bu "takım"ı da...
Sadece kazandığı için değil...
Mağrur, gururlu ve neo-liberal İngilizce'den, "Milyonerler, önünde saygıyla eğildi" mesajını söke söke çıkarttığı için çok sevdim.
Mesajlarınız için:
utalu@turk.net
Fax: 212 280 05 51 Tel: 0 537 660 71 21
Haberleri gazete sayfası görüntüsünde okumak için
SABAH e-Medya"ya
tıklayın
|
|
|
|
