|
 |
|
OMER LUTFI METE
Kariyer dini
Bir parti veya akim hakkinda bazen olumsuz, bazen olumlu dusunce acikladiginiz oluyorsa iki seyi goze alacaksiniz
Cikarci veya tutarsiz sanilmayi.
Herkesin kendine tetikci aradigi bir iklimde size baska sifat reva gorulmez.
Gercekten cikarci yapiniz yuzunden "eyyam" yapmayi aliskanlik haline getirdiginiz icin bir gun oyle, bir gun boyle konusup yaziyor olabilirsiniz.
Ustelik bu yapida olanlar icin fazlasiyla kiskirtici bir iklim de var
"Aman ne adam, kimseden sozunu esirgemiyor."
Oysa siz, kendinizce cok uyanik (!) bicimde, cok zekice (!) dengeler ayarliyorsunuz! Bir gun karalarken, obur gun goklere cikararak hem durumu idare ediyor, hem de sozunu esirgemez adam havasina burunuyorsunuz.
Eski devirlerde olsaydi size "munafik" denirdi, simdi isini bilen adam sayiliyorsunuz.
Kamu onunde duran insanlar da, -ozellikle siyasiler-, sizin kapmis oldugunuz "yorumcu mevzii"ni fazlasiyla ciddiye aldiklari icin, bir vurup bir oksamaniza coktan razidirlar. Hatta onlar, "arada silkelesin ki, ovdugu zaman inandirici olsun" diye dusunebiliyorlar.
Tetikci degilsen isin zor
Bir de; "hem nalina, hem mihina vurmak" sozunun yeni ortacagimiza uygun carpik yorumlanisi gecerli! Bu carpitma, "vurulmasi gereken her yere vurmak" anlamindaki atasozunu eyyamciligin maskesi haline getirmis
"Senin cikarin, fiyakan ve fikriyatin neyi gerektiriyorsa ona gore vuracaksin!"
Boyle bir ortamda samimi olarak gordugunu ve inandigini soyleyip yazabilen, dolayisiyla dun kotu bir isine tanik olup elestirdigi kisi veya kurulusu baska bir gun iyiliginden oturu tebrik eden yorumcunun basi derttedir ama gonlu rahattir.
Onlar icin tutarlilik, ictenliktir, karakterin celiskisizligidir.
Halbuki toplumun ezici cogunlugu sadece "yandas tetikci" ariyor. Onlari tatmin etmek icin surekli ayni kadroyu suclayip ayni kisiye cullanacaksiniz. Ayni ideolojinin papaganligini yapacak, karsitlara saldiracaksiniz.
Aksi halde ya cikarcisiniz, ya tutarsiz. Saglikli bir sekilde anlasilamayacaginiz kaygisi, belki gercekten kafanizi da karismistir.
Yalniz, karakter tutarliligini da cok yuceltemiyorum.
Tamam; yorumcu butun samimiyetiyle inandigini ve dusundugunu soyleyip yazmakta tutarlidir ve gercek tutarlilik budur.
Zirveden asagi paramparca
Ancak, bir sure sonra bu tutarlilik da amansiz bir takintiya donusebilir, gercekten de alabildigine "ozgur yorumcu" olan kisi, ruhsal bozukluk icinde kendini essiz bir fikir ve elestiri kahramani gibi hissetmeye baslayabilir.
Ondan sonrasi tersine cozulustur. Cunku, kendisinin bizatihi efsane olusturduguna iman eylemis, ortaya korunmasi gereken put cikarmistir.
Buna "kariyer dini" diyorum.
Orada biricik kutsal "ben"dir.
Kisi farkinda olmadan benligi icin bir "amentu" ve bir "ilmuhal" icat eder...
"Kariyer dini"nde kisi farkinda olmadan kendini feci sekilde boler, kucuk parcaciklar halinde cogaltir, hem cemaat olur, hem tanri.
Bu saatten sonra onun eyyamcidan farki gittikce azalmaya baslayacaktir. Siradan eyyamciyla kiyaslanmayacak kadar zeki oldugu icin kendisini hala "karakter tutarliligi" icinde gosterebilir.
Boyle kisilerin sonu genellikle kotu bir yaslilik donemidir.
Tanriliktan siradanliga donusu kaldiramazlar; buna inanmak istemedikleri icin ihtiyarliklarinda kendilerini maskara ederler.
Allah korusun.
(Butun bunlari oncelikle kendime soyledim.)
Haberleri gazete sayfasi goruntusunde okumak icin
SABAH e-Medya"ya
tiklayin
|
|
|
|
