|
 |
|
ALI KIRCA
Kader baglayinca!
Yil daha 1958'ti ve Amerika'daki beyazlarla siyahlar, degil ayni cografyada birlikte yasamak, birbirlerinin seslerine ve nefeslerine dahi tahammul edemeyecek kadar dusmandi birbirine..
Stanley Kubrick iste tam da o gunlerde cekti hayatinin filmini..
Ingilizce adi "Defiant Ones"ti..
Turkiye'de "Kader Baglayinca" adiyla oynamisti.. Bizce filme asil yakisan isim de oydu..
Bas rollerinde Tony Curtis ve Sidney Poitier oynuyordu..
Tony Curtis beyaz, Sidney Poitier de siyah bir mahkumu canlandiriyordu..
Her ikisi birlikte cezaevinden kacmayi basarmislardi.. Ancak..
Kucuk bir sorun vardi
Iki mahkum da birbirlerine bileklerinden kelepceliydi.. Ayrilmalari olanaksizdi..
Ne yapacaklarsa birlikte yapacaklardi..
O andan itibaren onlari bileklerinden birlestiren kelepcenin esaretinde ortak bir kaderi yasamaya basladilar..
Birlikte kaciyor, birlikte dusuyor, kalkiyor; onlerine cikan guclukleri birlikte asmaya calisiyorlardi..
Oysa, o kacis anina kadar birbirlerine yeryuzunun iki kutbu kadar uzaktilar..
Disarida yasanan dusmanliklarin belki daha fazlasi iceride de yasaniyordu..
Siyah mahkumlarla beyaz mahkumlar ikide bir kavga ediyorlardi.. Ancak..
O kacis yolunda..
Paylastiklari kader her seyi degistirmeye basladi. O kacis yolculugu bir sure sonra; birbirlerinin ic dunyalarinda sonu gelmez bir "kesif" yolculuguna donustu..
Birbirlerini kesfetmeye, kesfettikce tanimaya, tanidikca da sevmeye basladilar..
Yasadiklari ortak zorluklar ve o zorluklarla birlikte mucadele etme mecburiyeti, dusmanliklari once dayanismaya, sonra da icten ice bir sevgiye donusturdu..
Film, o beklenmedik dostluklarin gelistirdigi "surpriz", carpici ve dramatik bir finalle sonuclandi..
Ancak, filmin anlattigi hikaye, tam 45 yildir sinema tarihinin en anlamli "mesaj"larindan biri olarak kaldi ve gecen onyillari yasayanlarin zihinlerinde ve yureklerinde yer etti..
Neden hatirladik ki bu filmi durup dururken?
Bu filmin bir benzeri yarin Istanbul'da yasanacak da ondan..
Siyah Galatasaraylilarla, beyaz Fenerbahceliler ya da beyaz Galatasaraylilarla siyah Fenerbahceliler..
Yarin ayni yola "revan" olacaklar..
O stada gidisin tek bir yolu var..
Hepsi o yoldan gidecekler..
Ustelik o yol cok dar ve cok uzun...
Saatlerce birlikte katedecekler o cileli yolu..
Herkes yarinki macin daha oncekiler gibi "olayli" gececegini sanip onlemler almaya calisiyor.. Herkes kaygi duyuyor..
Bizse o "yol"un, iki takimin taraftarlari arasinda ilk kez bu kadar uzun sureli bir "yakinlasma"ya yol acacagini dusunuyoruz..
Dusunuyor degil biliyoruz..
En sonunda ayni yolun yolculari oldugunu yasayarak kesfedecekler..
Birbirlerinden farklari olmadigini da..
Yolculugun anlamlarini daha otelere yoracak olanlar; belki de ayni cografyanin uzerinde yillardir ayni kaderi paylasanlarin da, asirlardir kendilerine dayatilmis "catisma iklimleri"ne mahkum edildiklerini de anlayacaklardir..
Yolculuk ise yarayacak, kader baglayacaktir..
****
Artik, medeni toplumlarda futbolun "kavga"nedeni oldugu yillar cok gerilerde kaldi..
Futbol bir eglence, hepsi bu.. Tekrar yazalim mi?.. Eglence.. Eglence..
Eglence ve baska hicbir sey degil..
Yensen ne olacak, yenilsen ne olacak.. Sampiyon olsan ne olacak, olmasan ne olacak.. Futbol seyircisi icin eglenmekten baska hic ama hicbir anlami yok iste..
Uzerine yazip cizmek, uzerine yazip konusmak da oyle..
Eglence icin kavga edilir mi? Birakin eglence icin kol-bacak kirmayi! Kalp kirilir mi? Kirilir mi?
Umariz yarin "kader"in birlestirdigi yolculuk, bu gecikmis kesfin de ilani olur herkes icin.. Umariz...
Haberleri gazete sayfasi goruntusunde okumak icin
SABAH e-Medya"ya
tiklayin
|
|
|
|
