|
 |
|
Düğme teorisi
Bende çok emeği olan Yeni Asır'daki ağabeyim ve ustam Cemil Devrim'in 33 yıl önce mesleğe başladığım günlerde öğrettiği bir altın kural, daha doğrusu bir teori var
"Gazeteyle pek oynamayacaksın. Elektrik düğmelerinin yerlerini değiştirmeyeceksin. Yoksa okuru serseme çevirirsin."
Elektrik düğmesi dediği, gazetedeki köşeler, ekonomi, politika, magazin, spor gibi her zaman aynı sayfalarda yer alması gereken sabitler...
Yöneticilik yıllarım boyunca haber, köşe yazısı ve ilan dağılımını ya da dengelemesini yaparken, hep evine gecenin bir vaktinde dönen adamı düşündüm. Sarhoş veya ayık fark etmez.
Sarhoşsa, anahtarı güç bela kilide sokup kapıyı açtıktan sonra, elini yıllardır aynı yerde olan elektrik düğmesine götürecek. Bulamayacak. "Bu gece elektrikler kesik herhalde" diye düşünüp el yordamıyla ulaşacağı ilk koltuğa ya da divana kendini bırakacak.
Adam ayıksa durum daha kötü. O da girişteki düğme olması gereken yere dokunacak. Alışkanlıklarının etkisiyle düğmenin yerinin değiştiğini fark etmeyecek, sorunu elektrik kesintisine bağlayacak. Ancak komşu evlerin ışıl ışıl olduğunu görünce, "Herhalde girişin ampulü patladı" diye düşünecek. Duvarlara tutunup salona gidecek, orada da düğmeyi bulamayacak. Terlemeye başlayacak. Ya mutfak? Düğme yine kayıp! Sıkıntının yerini korku almaya başlayacak.
Yatak odasına ulaşabilirse ve orada da düğmeyi bulamazsa, korkunun nasıl bir paniğe dönüşeceğini varın siz hesaplayın.
Zamanla sevgili Cemil Ağabey'in bu teorisinin sadece insanları değil, tüm canlıları doğrudan etkileyen bir "yaşam sırrı" olduğunu fark ettim. Eşim, çocuklarım ve köpeğimizle İstanbul dışında geçirdiğimiz iki haftalık tatilden dönüşte, uygulamasına da tanık oldum.
Geceyarısı eve geldik. Köpeğimin içeri girer girmez ilk işi su tası ile kuru mama ve sıcak yemek kaplarının aynı yerde ve aynı sırayla durup durmadığını denetlemek oldu. Sonra tasmasını zorla elime tutuşturup, bahçede ayaklarını kaldırdığı çiçek, bitki ve ağaçlarda bir farklılık var mı diye kontrol etti. Biraz durdu, sonra yine bağırış-çağırış beni sokağa sürükleyip günde en az 10 kez dolaştığımız parkurda değişiklik yapılıp yapılmadığını araştırdı.
Her şeyin, yani düğmelerin bıraktığı gibi, yerli yerinde olduğunu görünce müthiş rahatladı ve dönüp huzur içinde uyudu.
Neo-Con'ların hatası
Şimdi bu şablonu Irak'ta -hepsi çok kalabalık olan- ailelerden birine uygulayın.
Savaş gazisi baba, Saddam'dan maaş alıyordu. ABD yönetimi kesti. Evin bir düğmesi iptal oldu.
Oğullarından biri subaydı. Ordu dağıtılınca o da ortada kaldı. Bir düğme daha gitti.
Diğer oğul polisti. O da işinden ve maaşından oldu. Bir düğme daha yitirildi.
Kardeşlerinden biri Uday'ın milislerinde görevliydi. Şimdi o da işsiz ve aşsız. Bir düğmeye daha veda.
24 milyon Iraklı'dan en az 10 milyonunun bugünlerdeki yaşam koşullarından söz ediyoruz. İçine gömüldüğü sonsuz ve zifiri karanlıkta yere düşmemek için Baas rejimi artıklarına da tutunur, El Kaide'nin Irak'a sızmış teröristlerine de...
Neo-Con'lar her şeyi biliyorlar havasındalar ama şu "düğme teorisi"ni de akıl etmeleri gerekirdi.
Tüm düğmeleri iptal etmek yerine sigortayı gevşetmekle yetinselerdi, Irak'a bugün kontrollü olarak elektrik vermek, yani yığınlara yeni yönetimi benimsetmek, daha kolay olabilirdi...
Mesajlarınız için:
esafak@sabah.com.tr
Haberleri gazete sayfası görüntüsünde okumak için
SABAH e-Medya"ya
tıklayın
|
|
|
|
