|
 |
|
YAVUZ SEMERCÄ°
Enerjiyi bir de Demirel anlatsın
Aydınlanmaya ihtiyacımız var. Bu nedenle verilere sahip olmak, bu veriler üzerinden sağlıklı yorumlar yapmak zorundayız. Son günlerde Türk medyası enerji projelerini mercek altına aldı. Neden? Belki TBMM Yolsuzlukları Araştırma Komisyonu'nun çalışmaları bu gelişmede etkili oldu. Belki de tiraj kaygıları gündeme geldi.
İtiraf etmeliyim ki, Rusya'da Türk bayrağını nasıl dalgalandırdığını gözleriyle görmüş bir kişi olarak, Şarık Tara'ya yönelik haberlerdeki sertlik beni de üzdü. Bu işadamının projeleri eleştirilmez demek istemiyorum. Ama eleştirinin dozunu, maddi varlığından ayırdığımız zaman sonunda ucu herkese dokunan linç kampanyası başlatmış oluyoruz. Her şeyden önce konuyu bilenler "Bu işin altında başka bir niyet var" demeye başlıyor. Medyaya güven zedelenirken, yaptığımız yanlışlar bile, kasıtlı yalan yazmak şeklinde yorumlanıyor.
Ancak, tüm bilgi ve belgeler Türk enerji piyasasında büyük günah işlendiğini gösteriyor.
SABAH olarak Türk Hazinesi'nin aleyhine çalışan ve maalesef bürokrat-siyasetçi ve işadamı üçgeninde yaratılan "kan emici" projelerin üstüne hep gittik. Bu konuda diğer duyarlı gazete ise Star'dı. Şimdi Türk basınının bu tip projelere yönelik okurlarını bilgilendirici haberler yapması umut verici. Ama "Türkiye olayı bizden öğrendi" gibi yaklaşımlar komik kaçıyor. Konu üzerinde yıllardır yazan deneyimli gazetecilere de haksızlık oluyor. Örneğin Unimar'ın patronu Ünal Aysal aylar önce sayfalarımızda manşet olmuştu. Arkadaşımız Hacer Gemici'ye "Evet, pahalı doğalgaz satıyorum" diyen Aysal, ürettiği elektriğin neden pahalı olduğunu tek tek örnekleriyle anlatmıştı. Peki ya Yuvacık işine ne demeli? Bir gazete "Yuvacık'ta devletin kazıklandığını" keşfetmiş. Seçim dönemi öncesinde CHP Lideri Deniz Baykal'ın sağ kolu Sefa Sirmen'in adının da karıştığı bu dosya, SABAH tarafından gündeme getirildiğinde, bazı gazetelerin duyarsızlığı dikkat çekici idi.
ANAP eski Başkanı Mesut Yılmaz haklı. Türkiye'yi zarara uğratan en önemli enerji projeleri Süleyman Demirel döneminde gerçekleştirildi. Çolakoğlu Ailesi'ne ait Ova Elektrik, Enron-Güriş yapımı Trakya Elektrik, Gürbüz Çapan ve kardeşine ait Esenyurt santrali ve Ünal Aysal'a ait Unimar projeleri o dönemde yaratıldı. Bu projelerin gerçekleşmesinde en büyük siyasi destek, eski Enerji Bakanı Ersin Faralyalı ve Sağlık Bakanı Rıfat Serdaroğlu tarafından verilmişti.
Hazine'yi soymak amacıyla gerçekleştirildiğine emin olduğum, 4 doğalgaz santrali, geçen yıl 10.9 milyar kilovatsaat elektrik üretmiş. Karşılığında devletten 1.3 milyar dolar para alınmış. Bu yıl da aynı miktarda elektrik satacak ve 1.2 milyar dolar parayı kasaya koyacaklar. Yani kilovatsaati 11 sent civarında satacaklar. Her ay 100 milyon dolar bu 4 santrale gidiyor.
ENKA'nın aynı miktar elektrik için devlete kestiği fatura ise 600 milyon dolar. Bu paranın yaklaşık 300 milyon dolarını gaz alımı için geri ödüyor.
Aynı miktarda elektrik, termik santrallerde üretildiğinde 300 milyon dolarlık fatura çıkıyor. Hidroelektrik santrallarinde üretildiğinde çıkan fatura ise 120 milyon doları bile bulmuyor.
Yani Türkiye 300-400 milyon dolar arasında satın alacağı elektrik için bir grup işadamına 1.2 milyar dolar ödüyor. Aynı hizmet için bu denli farklı ödemelerin yapılması, rüşvet ve yolsuzluk dışında neyle açıklanabilir ki?
Haberleri gazete sayfası görüntüsünde okumak için
SABAH e-Medya"ya
tıklayın
|
|
|
|
