|
 |
|
KAZIM KANAT
Türkiye'nin cesur kalbi Nihat
Çok ciddi iki konuyu altını çizerek yazıyorum. 1- Baskılı oynuyoruz. Savunmayı neredeyse santraya kadar çıkarıyoruz yani rakip kalede oynuyoruz. Santraforumuz yani skorer oyuncumuz oyunun 42. dakikasında ilk defa topla buluştu.
2- Oysa kalemizde iki gol görmüştük. Ama nasıl görmüştük? Bizim takım hatalarımızdan ve Makedonya'nın da planlı, organize atakları sonucu yemiştik. İlk golde Lazarevski ortaladı, Grozdanovski attığı zaman son adam sol taraftan gelen İbrahim Üzülmez'di. Hani nerede alan savunmamız, nerede adam markajı? İkinci golü Şakiri attığı zaman bu kez Bülent Korkmaz son adam. Bu nasıl müdahale? Bu iki golde de kimseyi suçlamıyorum, Rüştü Reçber dahil bütün takımı suçluyorum.
İşte bu iki önemli noktayı Şenol Güneş nasıl çözecekti? İkinci yarı başladı, gördük ki çılgınca bir düşünce üretti. Gökdeniz Karadeniz zorunlu olarak girdikten sonra ikinci yarıda Okan Yılmaz'ın da girmesiyle sistemi çılgınca değiştirdik. 4-2-4 oynadık. Bu taktiği yapmak gerekir miydi? Galiba başka çare de yoktu çünkü Güneş'in yapacağı hiçbir şey yoktu, artık söz futbolcularındı. Sistemi bir kenara bıraktılar, maçı kazanmak için çılgınca saldırmaya başladılar. Bakın neler yaptık?
İlievski'nin tuzağı
1- Maça tam saha pres ve yüksek tempo ile başlayıp neredeyse savunmanın tamamını santraya kadar çıkarıp intihar eden ve meslektaşı Nikola İlievski'nin tuzağına düşen Şenol Güneş, bu hatada ısrar etmedi. İlk yarıda kademe ve pozisyon hatası yapan Fatih Akyel bu kez bütün kademelere girerek inanılmaz bir performans gösterdi. Bravo.
2- Hakan Şükür'ün yanına Türkiye Gol Kralı Okan Yılmaz'ın girmesiyle nihayet bizim de santrforumuz oldu. Şu bir gerçek ki Hakan Şükür gol atmasına rağmen santrfor özelliğini yitirmiş, bir asist özelliğine bürünmüş. Kendine güveni olmayan Hakan Şükür'de ısrar eden Şenol Güneş bunun faturasını bir gün acı öder. Şunun da altını çiziyoruz; Hakan Şükür oyundan çıktıktan sonra Okan Yılmaz gerçek anlamda santrfor oynayınca ulusal takım tam beş pozisyon buldu.
3- Emre Belözoğlu'nun çıkmasıyla oyunun patronu da oyundan çıkmış oldu. Gökdeniz Karadeniz takım oyuncusu olma özelliğini ön plana çıkarttı. Futbola tempo getirdi. Bravo.
4- Ulusal takımda kim iyi oynadı, kim kötü oynadı ayrımı yapmıyorum. Aslında yapmak istemiyorum. Kötü oynayanlar hep eski şöhretler. Gençlerden kim oyuna girdiyse maçın adamı oldu. Son anda giren Volkan Arslan bile. Değişim Şenol Güneş'i zorluyor.
5- Son ve en önemli paragrafı Nihat Kahveci için açıyorum. Her golde imzası var. Hakan Şükür'e attırdığı gol onun. Hele attığı gol. Olacak şey değil. Demek ki Nihat Kahveci, İnönü'yü özlemiş. Maçın en değerli oyuncusuydu. Sadece bu maçı değil Türkiye'nin kaderini değiştirdi. Topu aldığı zaman bütün takım değil neredeyse tribünler de peşinden koştu.
Haberleri gazete sayfası görüntüsünde okumak için
SABAH e-Medya"ya
tıklayın
|
|
|
|
