|
 |
|
SAVAŞ AY
"Evet ben bir lezbiyenim!.."
Geçtiğimiz gün yaptığım çağrıya çok yanıt geldi. Bunlardan en kapsamlı olanını sizinle paylaşmak istiyorum. Buyrun, okuyun lütfen
"Sayın Savaş Bey,
Geçen gün köşenizde kendisine lezbiyen diyen komşusunu mahkemeye veren hanımla ilgili haberi yazıp "lezbiyenlik suç mudur?" başlığıyla bir yazı yazıp, okur görüşü istemiştiniz. Yanıt veriyorum
Saatli bomba mı?
32 yaşında bir lezbiyenim. Çok iyi eğitim aldım. Master sahibi, iyi bir şirkette üst düzey yöneticilik yapan birisiyim. Gel gelelim bir lezbiyen olduğum için, ta doğduğumdan beri; adeta Demokles'in Kılıcı gibi başımın üstünde sallanan, ya da bir saatli bomba gibi ne zaman patlayacağı belli olmayan bu durumla karşı karşıyayım. Toplumsal baskılar sebebiyle bunu ailesine dahi açamayan ve kulaklarına giderse halim ne olur? diye her gün küçük dozlarda paranoya ile yaşamak zorunda kalan binlerce insandan biriyim.
Doğuştan beri
Doğduğumdan beri diyorum, çünkü gaylik ya da lezbiyenlik bir tercih meselesi değildir. Tıpkı mavi gözle doğulması gibi tercihle uzaktan yakından alâkası olmayan biyolojik bir özelliktir. Ve gayliğin ya da lezbiyenliğin toplumsal baskılar sebebiyle reddedilmesi ve öyle değilmiş gibi davranılması da ancak kahverengi bir göze mavi renkli lens takılması kadar inandırıcıdır.
Ne zaman ki!..
Kendimi bildim bileli böyleydim, lise çağlarımda erkek arkadaşlarım olmasına rağmen ben hep sınıf öğretmenlerime, en yakın arkadaşlarıma aşıktım. Ama kendimin ne olduğunu bilemiyor, anlam veremiyordum. Ne zaman ki üniversiteye geldim, ilk beraberliğimi yaşadım, işte o zaman taşlar yerine oturdu. Konu bir yatak odası mevzusu olmaktan öte bir kültür, bir bakış açısı, bir hayat tarzıdır...
Hakaret sözcüğü mü?
Eskilerin demesiyle "sevici" yeni nesil söylemiyle "lezbiyen" kelimesi, maalesef toplumumuzda aynı "i..." kelimesi gibi bir hakaret manasında kullanılmaktadır.
Peki bu lezbiyenlik, gaylik, i...lik neden toplumumuzda bir hakaret kelimesidir? Ya da kendisine lezbiyen denen bir kişi neden bunu bir dava konusu yapar? Ya da pek çok açıdan etrafındaki bir çok insandan daha avantajlı bir durumda olan bir insan, sadece bir lezbiyen olduğu için bütün bu avantajlarını yitirmekten neden korkar?
O kadar çokuz ki!..
Bir kadına komşusu lezbiyen dediği için onu mahkemeye vermesi mi traji-komiktir, yoksa bu konunun basına yansıması mı? Ya da yoksa basına yansıdıktan sonra kadına yüzlerce evlenme teklifi gelmesi mi? Neresinden bakarsan bak, hepsi başlı başına bir tez konusu bence. Zaten hali hazırda birçok gay ve lezbiyen sanatçı, politikacı, sporcu, manken toplum içindedir ve kabul görmektedir. Ama tabii ki bir mikrofonla gidilip "siz lezbiyen misiniz?" diye sorulduğunda kimse evet diyememektedir günümüzde. Ama özel hayatında, günlük yaşamında bunu yaşayan nice ünlü insanlar var ve bunu herkes bilmektedir.
"Evet" deme özgürlüğü
Siz de geçtiğimiz aylarda ünlü mankenlerimizden birisine bu soruyu yönelttiğinizde kendisi size doğal olarak hayır demiştir, ama biz zaten bir avuç insanız, biz birbirimizi biliriz! Ama kendisine de hak veriyorum, benim gibi, kendisinin de kaybedecek çok şeyi vardır ve hayır değilim demesi çok normaldir. Gönül ister ki gün gelsin herkes kendisine "sen öyle misin?" diye sorulduğunda "evet" deme özgürlüğüne sahip olsun. Bu konuyu sütunlarınıza taşıdığınız için teşekkür ederim. Saygılarımla, Pınar.
Haberleri gazete sayfası görüntüsünde okumak için
SABAH e-Medya"ya
tıklayın
|
|
|
|
