Hani bazı albümler vardır. Hem bir ülkenin müziğinde hem de onu ortaya koyan sanatçının müziğinde bir dönemeç noktasıdır. Hani Batılı deyişle "Legendary" (efsanevi) olarak adlandırılan şey... İşte Zülfü Livaneli'nin 1978'de yayınlanan Nâzım Türküsü de o albümlerden. Nâzım Hikmet'in henüz yasaklı olduğu, sağ-sol çatışmasının en alevli döneminde yayınlanan bu albüm o zamanın Türkiyesi'nde öyle bir başarı grafiği yakalamıştı ki dile kolay tam 51 hafta müzik listelerinde bir numara olarak kaldı, TRT'de en çok istek alan parçaydı. Albüm 24 yıl sonra bu kez Ada Müzik tarafından yeniden basıldı. Şarkılar ve müzikal altyapı hiç değiştirilmeden...
Nâzım'ın şiirlerinden yapılan kendi dilindeki ilk ve tek albümüydü Nâzım Türküsü. Karlı Kayın Ormanı, Hoş Geldin Bebek, Memetçik Memet, Kız Çocuğu albümdeki hitlerden.. Bestelerin sahibi Zülfü Livaneli'yle 24 yıl sonra yeniden yayınlanan albümü konuştuk...
* Sizin için önemi neydi bu albümün?
Hayatımdaki dönüm noktalarından biridir. Sürgün yıllarının yalnızlığı vardı Stockholm'de. Karla kaplı bir orman kenarında bir öğrenci evinde oturuyorduk. Karlı Kayın Ormanı orda etkiledi beni. Çok meşhur bir şiiri değildi Nâzım'ın. Önce onu besteledim gerisi sonradan geldi. Maria Faranduri istedi şarkıyı ona verdim. Ama benim yakın çevremdeki 2-3 kişinin bildiği şarkılardı bunlar.
* O dönemin kayıtlarından farkı neydi?
Büyük orkestra kaydı yaptık. Şimdi çok alışığız ama o zaman müthiş birşeydi. Tabii benim hayatımı da değiştirdi. Benim adım o günden beri Nâzım'ın müzik alanındaki takipçisi gibi oldu.
* O karışık yıllarda bu kadar büyük ilgi görmesini neye bağlıyorsunuz?
Bu şarkılar daha çok hasret ve aşk şarkılarıydı. Sağ sol çekişmesi çok kuvvetliydi ve sol kesimde çok keskin parçalar üretiliyordu. Mesela "Baltasını biledi" diye şarkı söyleniyordu. "Vurduk vuracağız, kırdık kıracağız, ABD katil gibi marşlar söyleniyordu. Hoş geldin bebek yaşama sırası sende, hoşça kal kardeşim deniz insani şeylerdi ve müzikalitesi de iyiydi. Aydınlık bir şey vardı. Bir masumiyet çağının sesi gibi bir şeydi ve insanları çok sardı bir anda.
* Peki eleştirenler hiç olmadı mı bu yeni tarzı?
Halk eleştirmedi ama Türkiye'de bir aydın tutuculuğu vardır. Barlar bu kadar çok yoktu o zaman bir tek Papirüs vardı aydınların toplandığı. Ben de yeni dönmüşüm Türkiye'ye pek de bilmiyorum ortalığı. Rahmetli Vasıf Öngören geldi dedi ki "Papirüs'te Zülfü intihar etti diye konuşuyorlar" . "Niye intihar etmişim? dedim "İşte böyle orkestralar yaylılar şunlar bunlar böyle diyorlar" dedi.
* Yeniliğe açık bir toplum değiliz ne dersiniz?
Bence toplum daha açık da aydınlar daha kapalı. Halktan ben hiçbir zaman şikâyet etmedim.
Nazım'ın kızkardeşi Samiye Yaltırım benimle tanışmak istedi parçaları dinledikten sonra. Evine gittik Nâzım'ın bütün akrabaları toplanmıştı. O da yaşlanmıştı ama çok güzel bir kadındı. Mavi gözlü çok hoş, küçük bir kız çocuğu gibiydi. Geldi "ağabeyim tam bu " dedi. "Karlı kayın ormanındaki müzikle anlatılan tam ağabeyimdir".
* Türkiye'de de o kadar değişik kesimler dinliyordu ki. Normal müzik dinleyicisi, ev hanımları, askerler, siviller, başka politik görüşte olanlar. Nokta dergisinde ilk İslami müzik grupları çıktığında röportajlar yayınlandı. İçeriğimiz ayrı ama onu model aldık diyorlardı.
* Türkiye'de pop bambaşka yere gitti. Ama bunda da yakınacak bir şey yok. Aynı albüm 24 yıl sonra illa liste başı olacak bir şey yok. Çünkü her kuşak kendini ifade edecek. Elbette bugünün de yeniliklerini yapanlar çıkacak.
Yeşim NUR
Zülfü Livaneli'nin 1978'de yayınladığı Nâzım Hikmet'in şiirlerinden oluşan "Nâzım Türküsü" 24 yıl aradan sonra yeniden dinleyicisiyle buluşuyor 
