kapat
04.03.2002
 SON DAKİKA
 EDİTÖR
 YAZARLAR
 HABER İNDEKS
banner
 EKONOMİ
 FİNANS
 MARKET
banner
 TÜRKİYE
 DÜNYA
 POLİTİKA
 SPOR
 GALOP
 MAGAZİN
 SAĞLIK
 KAMPUS
 HYDEPARK
 İNANÇ
 ANKETLER
 ŞAMDAN
 DİYET
 TATLILAR
 CİNSELLİK
 PAZAR SABAH
 KİTAP
 SİNEMA
 SANAT
 RENKLER
 GURME
 TARİH
 SUNNY
 HIGH-TECH
 YAT&TEKNE
 NET YORUM
 NET GÜNDEM
 MELODİ
 ASTROLOJİ
 SARI SAYFA
 METEO
 TRAFİK
 ŞANS&OYUN
 ACİL TEL
 KÜNYE
 WEB REKLAM
 ARŞİV
 

Hz. İsa'yı da çarmıha biz mi gerdik?

Avrupa Parlamentosu, Güney Kafkasya Raporu'nu onaylaması bağlamında birkaç satır...

Bu raporun onaylanmasıyla birlikte, Ermeni soykırımı ile ilgili iddiaların yer aldığı karar tasarısı da, oy birliği ile kabul edilmiş oldu.

Bu bakımdan Türkiye'yi önümüzdeki dönemde, hem içeride hem de dışarıda zor günler bekliyor...

Üstümüze kara bir şal örülmeye çalışılıyor...

Bu anlamda araştırmacı yazar Aytunç Altındal'ın, "Vatikan ve Tapınak Şövalyeleri" kitabından hadisenin özüne dönük birkaç pasaj aktarayım...

Altındal anlatıyor:

ERMENİ SORUNU

Türkiye'nin son elli yılda bir devlet politikası yoktur, olmamıştır ve de özellikle oluşturulmamıştır. Türkiye'nin Ermeni meselesine nasıl bakması gerektiği, maalesef, hiçbir zaman ele alınmamış ve devlet politikası olarak belirlenmemiştir. Bu, ilk saptamamızdır.

Bildiğiniz gibi, 1948'den bu yana, bize empoze edilmiş olan "bu olayı, siz tarihçilere bırakın" anlayışı egemen olmuştur; ama, günümüzde, başta İsrail olmak üzere, hiç kimse, kendi milli meselesini, tarihçilere bırakıp, sırtüstü yatmamıştır, maalesef, bir tek Türkiye'deki iktidarlar, sırtüstü yatmışlardır.

1950'lerden itibaren gelinen bakış açısında, Türkiye'nin Ermeni meselesinde, hemen hemen hiç yol alamamış olduğu, bir gerçektir. Dolayısıyla, olayı tarihçilere bırakalım anlayışının, ben, karşısındayım.

Bu olay siyasi, diplomatik ve hukuki bir olaydır...

Bize, bunu Washington'da kongreye gidip anlattığımızda, her seferinde "Burası kongre binası, tarih kurumu değil" cevabını aldık.

Fakat...

Biz bunu, maalesef, bir türlü Dışişleri Bakanlığımıza anlatamadık. Onlar, hala "Bu işi tarihçilere bırakalım" diyorlar.

"TÜRK ORDUSU YAPTI"

İkinci husus, ortada bir Ermeni sorunu var mı?

Türkiye'nin yurtiçinde ve dışındaki Ermenilerle, en ufak bir sorunu yoktur.

Fakat, Osmanlı döneminden, 1850'lerde başlayarak, bugünkü cumhuriyetimize kadar ve bugünlerimize kadar yönelmiş olan, bir Ermeni terörü sorunu vardır.

Şunu hiç unutmayalım ki, Osmanlı dönemindeki olay, Ermeni terör olayıydı, burada bir manipülasyon yapılıyor, buna dikkat etmemiz gerekir.

Çeşitli metinlerde, bugün karşımıza getirilen metinlerde "Efendim, siz, Osmanlı'nın devamı değilsiniz, doğru, siz cumhuriyetsiniz" diyorlar.

Ne diyorlar: "Türk ordusu yaptı bunu!"

Niye Türk Ordusu yaptı; Osmanlı yaptı demiyor, Türk ordusu öldürdü diyor. Dolayısıyladır ki, Türk Ordusu o günde var, bugünde de var.

Demek ki bugünkü Türk Ordusu da suçludur diyor ve buradan yola çıkarak, Türk Silahlı Kuvvetleri'ne yönelik çok ağır ve de Türk Silahlı Kuvvetleri'ni kendi içinde bölmeye yönelik faaliyetler düzenliyorlar.

Üçüncü husus, uluslararası mahkemeler bizi haklı görür. Bu da, çok tatlı bir Batıcılık hayali. Yani, uluslararası mahkemelerde, bizim haklı çıkabileceğimizi ümit etmek mümkün değil. Ben, biraz da sert bir ifadeyle, bazı konuşmalarımda şöyle bir şey söyledim.

Hz. İsa'yı gittiği yerden geri getirip, bizim lehimize tanık olarak dinletsek, adamlar istemiyorlar. Kardeşim, kabul etmiyorum diyor, ben seni bir defa mahkum ettim; mahkum ettim ve seni tazminat ve toprak ödemeye mahkum edeceğim diyor.

Yani, biz, ne yaparsak yapalım, ister belge koyalım, ister arşivlerimizi açalım -ki hepsi açık- biz böyle bir şey yapmadık diyelim, adamlar dinlemiyor, adamlar bitirmiş bu meseleyi. Bu, üçüncü husus.

PSİKOLOJİK BOYUT

Hadisenin bir de psikolojik boyutu var...

Yani, Ermenilere baktığımız zaman, kendilerinin Ermeni milliyetçiliği denilen olayın, temelde, bildiğimiz milliyetçilik kategorisiyle açıklanamadığını...

Yalnız, çok ilginç bir olay, kurban felsefesi dediğimiz, kurban olma psikolojisi dediğimiz, psikolojiyle açıklandığını görüyoruz. Ermeniler, kendilerinin victimails edildiğini, dolayısıyla da iki bin yıl içinde Hıristiyan aleminin tek kurban edilmiş milleti olduğunu, tıpkı İsa gibi, onların da, Müslümanlar tarafından çarmıha gerilip öldürüldüklerini öne süren bir felsefeleri var.

Yani, milliyetçilikleri, biz kurban edilmiş Hıristiyanlarız felsefesi üzerine oturuyor.

Biz, bu genosit olayını, soykırımı reddettikçe, adamların altındaki halıyı çekiyoruz; ama, bize düşen görev, bunun hastalıklı bir bünye olduğunu göstermektir...

Hıristiyan aleminde, biliyorsunuz, kiliselerin, özellikle Vatikan'ın, bugün Vatikan dediğimiz Katolik kilisesinin büyük katliamları var; fakat, İslam aleminde, dünya tarihine mal olmuş büyük katliam yok.

Yani, İslam dini, hoşgörü dini olarak gelirken, Hıristiyanlık, hoşgörüsüzlük dini olarak ortada. Dolayısıyladır ki, 2000 yılına gelindiğinde, adamlar dediler ki, artık Hıristiyanlığın üzerindeki bu suçlamayı istemiyoruz. İşte Türkler Müslüman'dır.

Onlar da Hıristiyanları kestiler, kıyım yaptılar, dolayısıyla bir milyarlık Müslüman alemi de hiç kuşkusuz olmasın ki, katliamcı bir dinin temsilcileridir. Bir boyutu da bu.

Diğer bir husus, işin sosyolojik boyutu...

Sosyolojik boyuta bakarken, bir ayırım yapmamız gerekiyor. Önce, Diaspore Ermenilerini ayırmak, sonra Türkiye'de yaşayan Ermenileri ayırmak, sonra terörist Ermeniler, sonra Ermenistan Cumhuriyeti'nde yaşayan insanları ayrı ayrı kategorilerde ele almamız gerekiyor.

Topluca, Ermeniler şöyledir, Ermeniler böyledir demekten ve suçlamaktan kaçınmalıyız.

NURENBERG YASALARI

Nürenberg Yasaları...

Yani, Hitler'in 1933'ten sonra iktidara tam olarak geldikten sonra sırayla çıkardığı 23 yasadan oluşan bölüm.

Burada, dikkat edilirse, çok mühim bir olay var. Yahudilere ilk defa Avrupa'da vatandaş olma hakkı... Avrupa'da Yahudilere vatandaş olma hakkı verilmeden önce, Yahudiler, toplumda af buyurun işte çiziyorlardı, prensler, papazlar, tüccarlar vesaire sokak kadınları, altına bir çizgi Yahudi diye yazıyorlardı.

Yani, sıralamada, toplumsal hiyerarşideki yerleri buydu. İlk defa 1850'lerde, 1800'lü yılların başlarında ama, 1820'lerden itibaren, vatandaş olma hakkı verildi; ama, aynı dönemde, dikkat ederseniz, Osmanlı devletinde, birçok Ermeni devleti yönetiyordu.

Yani devletin içinde etkin görevdeydi, mal mülk sahibiydi, zengindi vesaireydi. Nürenberg dönemine gelindiğinde ise, genoist kavramının ilk ayağını oluşturan husus gerçekleştirildi...

Neydi o, Nürenberg yasalarında Hitler dedi ki, Yahudiler, birinci sınıf vatandaş değildirler, insan olarak ikinci sınıf vatandaşlığa düşürmüş bunlar vatandaş değil, nasyoneldir dedi. Dolayısıyla ikinci sınıf vatandaşlığa düşmüş olacaksınız.

Türkiye'deki tehcir vesaire veya genosit gibi suçlamalarda, bir ikinci sınıf vatandaşlığa düşürme yaşandı mı, böyle bir tek kanun gösterebilir mi kimse; hiç kimse gösteremez. Dolayısıyla, bizim dikkat etmemiz gereken hususlardan biri de, Nürenberg Yasalarının topluca ele alınarak, hukukçularımız tarafından yeniden getirilmesidir.

VATİKAN BOYUTU

Kültürel boyutu var, büroda, kiliseleri, özellikle de Vatikan'ı dikkate almamız gerekiyor.

Ermeni kiliselerinin faaliyetleri ile Vatikan'ın ekümenizm faaliyeti bir ve aynı paralellik göstermektedir. Yönlendiren Vatikan'dır. Nitekim Papa II. Jean Paul, 20 Kasım 2000 tarihinde yaptığı tarihi açıklamada "Türkler 1915-1923 yılları arasında 8 milyon Hıristiyan'ı kurban etmişlerdir" dedi.

Kim yapıyor bu işi; Papa yapıyor, artık bunun üzerinde bir otoritesi yok Hıristiyan aleminin, Katolikler için.

O zaman, dikkatimizi yöneltmemiz gereken unsurlardan bir de, kiliseler, kiliselerin faaliyetleri ve Vatikan.

Burada, dördüncü boyut, tarih boyutu. Osmanlı'daki isyanlar ve tehcir diye baktığımız zaman, eğer tehcir olayı mutlaka genosit olarak suçlanacaksa, ilk tehciri yapanlar, biliyorsunuz, İngilizlerdir.

İngilizler, Avustralya ve Yeni Zelanda'ya tam 2 milyon insan atmışlardır ve inanır mısınız ki, bakın bunlar, maalesef Türkiye'de gündeme gelemiyor, anlatılamıyor.

O İngiltere, demokrasinin beşiği olduğunu öne süren İngiltere, 2 milyon insanı çeşitli gerekçelerle Avustralya ve Yeni Zelanda'ya göndermiş...

1986 yılına kadar, 15 sene öncesine kadar Avustralya ve Yeni Zelanda'ya İngiltere'ye girmek isteyen dördüncü nesil insanların özel izin alması gerekmiştir.

İzin, vize değil...

İNGİLİZLERİN KEŞFİ

Özel izinle girebilmişlerdir İngiltere'ye. Yani, 2 milyon insanı başından atmış ve o sırada, bu tehcir olayı sırasında 28.000 kişi de yollarda ölmüştür.

Dolayısıyladır ki, eğer, Osmanlı'daki tehcir, genosit kabul ediliyorsa, öncelikle İngiltere'nin Avustralya ve Yeni Zelanda'ya yaptığı tehcir de genosit kavramı içine alınmalıdır diyoruz; çünkü, ölü sayısı, İngiltere'nin verdiği rakamlarla 28.000, Yeni Zelanda ve Avustralya 60.000 veriyor.

Buna göre, burada dikkat etmemiz gereken, demek ki, tehcir bizim keşfimiz değil, bizden önce Avrupalıların keşfi olduğu meselesidir.

Tabii, bunların arasında, bildiğiniz gibi Rusya'dan Kafkaslardan Balkanlardan 1,5-2 milyona yakın Müslüman da topraklarını reddettirilerek, maalesef, bizim topraklarımıza, Anadolu'ya gönderilmiştir.

Bu tehcir değil midir?

Bunu da kim yapmıştır; Fransız ve İngilizler yapmıştır. Balkanlardan Müslümanları sürmüşler, yüzyıllardır yaşadıkları topraklardan kopartıp, Anadolu'nun bağrına itmişlerdir.

Bu da tehcirdir.

Beşinci boyut siyasi boyutu. Osmanlı Devleti ile Türkiye Cumhuriyeti Devleti arasında kurduklarım meselede, bu olayın siyasi tarafını biz, hiçbir zaman göremedik.

Yani, efendim, bunlar aslında bir Ermeni meselesi var ya, yok, işte biz bunu şöyle yapalım, üstünü örtelim, gözlerimizi kapayalım, şeklinde bakıldı. Bu olayın, özü itibariyle siyasi olduğunu unutmamız gerekiyor.

Yani, biz de siyasi mücadele yapmalıyız, bu siyasi mücadeleyi yaparken de, son nokta hukuki boyut. Bizim hukukçularımız, tabii ki tarihçilerimiz, siyasi mücadeleyi yönlendirecek olan kişilere, yeterli malzemeyi sağlamalıdırlar. Burada da, tarihçi ve hukukçularımıza görev düşüyor.

Ve...

Son olarak:

Görünen o ki, böyle devam ederse, en sonunda, Hz İsa'yı da bizim çarmıha gerdiğimizi iddia edecekler...

Ermeni sorunuyla ilgili gerçekler ortadayken, AP'nin aldığı karar için başka ne denilebilir ki!..



<< Geri dön Yazıcıya yolla Favorilere Ekle Ana Sayfa Yap


Copyright © 2002, MERKEZ GAZETE DERGİ BASIM YAYINCILIK SANAYİ VE TİCARET A.Ş. - Tüm hakları saklıdır