Koalisyonda saygı esastır
Siyasetin "bu haliyle gitmesi" mümkün değil. "Değişim" kaçınılmaz.
Ancak...
Değişimin nasıl olacağı da "belli değil."
Bu nedenledir ki...
Ankara'da şu anda "tam bir belirsizlik" yaşanıyor.
Belirsizlik "güvensizliği" getirir.
Zaten getiriyor da.
Üstelik "çift yönlü" bir güvensizlik.
Birincisi:
Halkın "genelde" siyaset kurumuna, "özelde de" hükümete güvensizliği.
İkincisi:
Koalisyon ortaklarının "birbirlerine" güvensizliği.
"Kısa vadede... Akşamdan sabaha" siyaset belki bu haliyle "kör topal" gider ama...
"Orta vadede" yeniden şekilleneceği kesin.
Yeniden şekillenme sürecinde, ön plana "iki ismin çıkacağı" anlaşılıyor.
Biri İsmail Cem.
Diğeri Kemal Derviş.
Cem'in "yolu... Rotası... Takımı" belli.
Derviş'e gelince...
"Belirsizlikler" sürüyor.
İSMAİL CEM
AB dahil, temel konularda Mesut Yılmaz'ın, İsmail Cem'in ve Kemal Derviş'in "söylemleri... Bakış açıları... Felsefeleri" birbirinin aynı.
Yani...
Derviş "Mesut Yılmaz'ın koluna girse" yadırganmaz.
İsmail Cem'in koluna girse "tepki almaz."
Fakat işin bir "püf noktası" var.
O da şu:
Derviş, kendisini "onların emrinde çalışmayacak kadar büyük" görüyor.
Fakat "onların üzerine çıkabilecek bir siyasi organizasyonu gerçekleştirme gücüne" de sahip değil.
KEMAL DERVİŞ
"Değişimin... Oluşumun... Muhtemel doğumun" konuşulduğu yerde "sancılar" da olur.
Siyaset bugün "bu sancıları" yaşıyor.
Sancılar "koalisyonun içinde" de var.
Özellikle "güvensizlik sancısı."
GÜVEN SANCISI
Koalisyonların da bir "hukuku" vardır.
Bu hukuk "iki temele" oturur.
"Protokol" temeline.
Ve "saygıya."
Ortaklar birbirlerini "pek de sevmeyebilirler."
Ama hükümeti sürdüreceklerse "birbirlerine saygı göstermek" zorundadırlar.
Ve de ne söyleyeceklerse...
Birbirlerinin "yüzüne karşı" söylemek.
Koalisyon hukukunda hükümetle ve ortaklarla ilgili olarak, lider başka, partinin "ikinci adamı" başka konuşmaz.
Parti yönetiminden biri çıkar da "ortakların arasına" sis bombası veya ses bombası koymaya kalkarsa..
Bundan koalisyon da zarar görür, ülke de.ukay
ÖNCE SAYGIOrda bir Kars var uzakta!..
Cumhurbaşkanı Sezer ile Genelkurmay Başkanı Org. Kıvrıkoğlu'nun "Kars-Sarıkamış ziyareti" öncesinde "Kars Kent Konseyi Başkanlık Divanı" toplandı.
Toplantıya "Sivil Toplum Örgütleri'nin yöneticileri de" katıldılar.
Ve "oybirliği ile" bir karar aldılar.
Kars Belediye Başkanı Naif Alibeyoğlu bu "kararı", Cumhurbaşkanı Sezer'e verirken...
Naif Bey'e sorduk:
- Bu nedir?
Alibeyoğlu "Yavuz ağabey, sizden gizlimiz saklımız yok" dedi.
Kararın "bir kopyasını" da bize verdi.
"Özetleyecek" olursak...
***
Sayın Cumhurbaşkanım.
Kars, gün geçtikçe kan kaybediyor.
Hemşehrilerimizin dayanacak gücü kalmamıştır.
Bir zamanlar, pek çok bakımdan ülke ölçeğinde 12. ya da 13. sıradaydık.
Şimdi ulusal gelirde 73. sıraya düştük.
Çaresizlik, çözümsüzlük, yetmezlik adeta kanımızı dondurmuştur.
İşsizlik dizboyudur.
Dükkânlar siftah etmeden kepenk kapatmaya başlamıştır.
İflaslar gün geçtikçe artmakta, ticaret tamamen yok olmaktadır.
***
"Kars Kent Konseyi Başkanlık Divanı Kararı" yenir yutulur gibi değil.
"İki sayfalık karar" acı dolu, dert dolu, feryat dolu.
Ey Ankara!..
"Orda bir Kars var uzakta,
O Kars bizim Kars'ımızdır!.."
Kars ihmal edilmiş.
Daha da edilirse "bedeli çok ağır olur."
Sefiller-2002
Doğu Anadolu'nun sorunlarına "bir dokunduk."
"Bin ah işittik."
Ağrı, Van, Erzurum, Erzincan "Victor Hugo'nun Sefilleri'ni oynuyor."
Van Ticaret Borsası Başkanı Feridun Irak "derdini anlatacak makam arıyor."
"Bunaldık" diyor:
- Tesisler kapanıyor... Eskiden et ihraç ederdik... Sonra et ithaline gidilerek besiciliğin, dolayısıyla hayvancılığın sonu getirildi... İşsizliğin ileri boyutlara ulaştığı bölgemizde, stratejik önemi bulunan hayvancılığa el atılmalıdır.
***
Ekonomiyi düzeltmek denilince Ankara'nın aklına "birkaç bankaya kaynak aktarmak" geliyor.
Reel sektör denilince de "birkaç tuzu kuruya, sırtı kalına destek vermek."
Oysa...
"Doğu Anadolu" kan ağlıyor.
Gemide isyan
Meclis'te "isyan" çıktı.İsyancılar, içlerinde Prof. Çiller gibi, Recai Kutan gibi liderlerin de bulunduğu "146 milletvekili."
İsyanın nedeni "Meclis'te sigara içilmesi."
İsyancılardan İstanbul Milletvekili Ahmet Tan diyor ki:
- Meclis, otogara döndü... Kendi çıkardığımız yasaya saygılı olalım... Meclis'te sigara içilmesin.
***
Yüce Meclis, sigara konusunda, "sabıkalıdır."
Bu nedenle isyancıların "sonuç alacaklarını" sanmıyoruz.
"Sabıkaya" gelince...
Tarih 8 Mart 1923.
Ardahan Milletvekili Servet Bey, Meclis'e bir önerge verir:
Yüce Meclis'in toplandığı salonda sigara içilmemesi için, uyarı yazıları konulmuştur.
Ricalar edilmiştir.
Hatta Meclis'te bu yönde bir de karar alınmıştır.
Ama bunlara uyulmamaktadır.
Salon, mavi bir dumanla kaplanmaktadır.
Sigara içenden, her defasında bir lira para cezası alınarak Çocuk Esirgeme Kurumu'na verilmelidir. (Kaynak: Türk Parlamento Tarihi.1919-1923.Cilt 1. Sayfa 737)
***
Önerge, Meclis'te okunur.
Ve Erzurum Milletvekili Salih efendi söz isteyip, kürsüye çıkar:
- Efendiler!..
Burada, darlık içinde, fedakârlıkla görev yapıyoruz.
Herkes, nerede isterse, orada sigarasını içer.
Hatta Meclis Başkanı bile, kürsüsünde sigara içebilir.
Bunda zorunluk vardır.
***
Sonuç:
TBMM Başkanı "bu bir disiplin sorunudur" der.
Ve Ardahan Milletvekili Servet Bey'in "sigara içene bir lira ceza kesilsin" şeklindeki önergesi oya konulmaz.
***
Şimdikiler "yatıp, kalkıp hallerine şükretsinler."
Zira sigara hiç olmazsa Meclis'in "kulislerinde" içiliyor.
Eskiden ise...
"Genel Kurul salonunda bile" fosur fosur sigara tüttürülüyormuş.
|
