Gelen mesaj, "Ben ABD'de ikamet eden, savunma şirketlerine teknoloji transferi ve ticaret finansmanı konularında danışmanlık hizmeti sağlayan bir kuruluşun ortağı ve aynı zamanda Thunderbird, American Graduate School of International Business isimli, Arizona'daki yüksek lisans okulunda "Countertrade and Structured Trade Finance" konusunda öğretim görevlisi bir Türk vatandaşıyım" diye başlıyor.. İmza ise Cenk Tarhun..

Cenk Tarhun'un yazısını özetleyerek sizlerle paylaşmak istedim. Birlikte okuyalım:

"Desperate Hours isimli yazınızı okudum.. Ve nihayet bu ülkede ilk defa Türkiye lehine bir film bu ay gösterime giriyor, demişsiniz.. İyi demişsiniz de, düşündünüz mü neden nihayet dedirttiler bize? Şöyle bir geri adım atıp, Allah aşkına, Türkiye aleyhinde dediğimiz, dünyada büyük yankılar uyandıran filmlerin bütçelerine bakın.. Eleştirmeye ya da şikayete başlamadan önce özeleştiri yapmalıyız. Bu bakımdan sormak lazım; biz koskoca Türkiye olarak bu filmleri protesto edip, dünyayı ayağa kaldırarak, filmin popülerliğini artırmaktan başka ne yaptık?fNeden büyük düşünceli bakış açısı bırakıldı ve herkes kutusuna çekildi?fTürkiye bütçesinden, filmin çekimi için bütçe ayırıp, rol alacak büyük oyunculara da filmin gelirinden yüzde vererek, dünyayı ayağa kaldıracak bir film çekilemez miydi?

Tele takılma örneği
Halen Türküm denildiği zaman, artık ilk cümlede olmasa da, yabancı arkadaşlarımız "Ben Midnight Express'i izlemiştim" demiyor mu?fAdama diyemiyorsunuz ki, kardeşim peki şu filmi de izledin mi, bak gör Türkiye nedir diye.. Çünkü yok.. Koskoca Türkiye, dünya piyasasında ses getirecek bir film çektirememiş.. Buradaki çeşitli Musevi derneklerinin yönetiminde olan kişilerle yaptığım konuşmalarda, "Türklerin neden bir araya gelemediğini, neden bir toplum yerine daha ziyade bireysel hareket ettiğini anlamaya çalıştıklarını" dile getirdiler ki, bence kesinlikle haklılar.. Musevilerin Amerika'da şu anda bulundukları yere bir gecede sahip olmadıklarını biliyoruz.fBu güce sahip olmak için, "Sen tellere takıldım, ben devam edip, kendimi kurtaracağım" mantığı yerine, "Tele takılan bu grubun üyesidir. Onu o tellerden çıkarmadan yola devam etmenin bir anlamı yoktur.fGrubun her üyesi, zengin, fakir, yetenekli, yeteneksiz bir bütünü oluşturmaktadır. Grup bir bütün olarak başarıya ulaşabilir. Eksilen parça sonra grubun diğer elemanlarına lazım olacağından ve grubun bütünlüğü açısından tehlike yaratmamak için, onsuz yola devam edilemez" mantığı ile hareket etmenin faydalarını yıllar boyunca görüp, sonunda, gerek Amerika'da, gerekse dünya ekonomisinde hak ettikleri saygın ve etkin yeri aldılar.fBunun özeti, takım oyunudur, takım bilincidir.. Birbirine güven ve inançtır. Bizim insanımız niye bu mantıkla ilerleyemiyor?fNeden halen Lale Devri'nde yaşıyoruz? Neden halen kendi kabuğumuzun içinde, "Bana dokunmayan yılan bin yaşasın" şeklinde yaşamak yerine, "Kral çıplak" diyebilecek yüreklikteki kişilerin arkasında toplanamıyoruz?fDüşünün, Amerika'daki Museviler her fırsatta bize, bizden fazla sahip çıkar oldu..f

Sayın Sertoğlu, Türkiye'den dışarıya hergün giderek artan beyin gücü akımını (İstanbul Erkek Lisesi'nden benim zamanımda mezun olup, şu anda Türkiye dışında yaşayan kaç kişi var, söylemeye bile utanıyorum) durdurulması gerektiğine inanıyorum.fArtık bir ülke olarak hüviyetimize kavuşmanın, birlik olup, takım halinde hareket etmenin, zamanı gelmiştir. Silkelenip, Lale Devri'nden çıkıp, kafamızı kaldırıp dünyanın biz olmadan da döndüğünun farkına varmalıyız.fDünyanın dönüş hızını yakalama zamanı geldi. Saygılarımla."