TEMUÇİN KILÖRDEĞİ
Yılbaşı yaklaştı. İş çevrelerinde şimdi o samimiyetsiz ve sevgisiz
hediye ve
kart trafiği başlayacak. Gönderilen yüzbinlerce tebrik kartı ve zarf
kimden
geldiğine bakılır bakılmaz çöpe atılacak. Kamu kuruluşlarında insanlar
firmalardan hediye bekleyecek, tahmininden daha hafif bir hediye alırsa
gönderene içinden küfredecek, ağır bir hediye gelirse o firmanın
işlerini
özel bir ihtimamla yapacak. İnsanlar birbirini sevdiği için ve onu
mutlu
etmek için hediye vermelidirler. Ama çalışma hayatında bahsettiğim
hediye ve
kart alışverişinin bu tür bir niteliği olduğunu kim savunabilir.
Özellikle
firmalar tarafından kamu kuruluşlarına, belediyelere, gazetecilere,
milletvekillerine vs gönderilen ve artık bir vazife haline gelen bu
zoraki
hediyeler için (reklam ve tanıtım amacı taşıyan eşantiyon nitelikli
ajanda,
takvim, kalem vs bunun dışındadır) harcanan trilyonlarca para eğitim
ve
sağlık amaçlı çok güzel işlere yönlendirilse fena mı olur? Bu firmalar
hediye göndermek yerine bir mektup gönderip "Bu sene sizlere yılbaşı
hediyeleri almak için ayırdığımız bütçeyle bilmemne köyünün sağlık
ocağına
ambulans aldık... Ya da bilmemne köyünün ilkokuluna yakacak aldık...
Bundan
sonra belki bir anne doğum için dağ yolundan şehre giderken
ölmeyecek...
Minicik yavrular bu kış sıcacık bir ortamda Atatürk'ü öğrenecekler...
Bu
müjdeyi sizinle paylaşmanın da bugün için en güzel armağan olduğunu
düşündük" şeklinde yazsalar, yüzde doksandokuzu müslüman olan bir
topluma
daha çok yakışmaz mı?
