Arjantin trajedisi "korkunun ecele faydası yok" özdeyişini ibretli bir şekilde yeniden kanıtladı.

Krizde Türkiye'nin ekonomisi Arjantin'den daha çok küçüldü. Sosyal patlamayı tahrik eden işsizlik bizde de dayanılmaz boyutlara ulaştı. İşsizler ordusuna katılan binlerce okumuş insanın ailesi dağılmış, çocukları yeterli beslenemez, bir çoğu okuyamaz, hemen tümü icra takiplerinin acı ve utancına sürüklenmiş haldedir.

"Türkiye Arjantin olmaz" tahminini değişmez bir hüküm saymamak lâzım.

Evet, Türk halkı sabırlıdır, kutsal saydığı devlete başkaldırma sabıkası yoktur, aile, komşu ve hemşehri dayanışması gibi geleneksel sigortaları vardır.

Ama unutulmamalı ki bunların tümü önleyici değil, patlamayı erteleyici aletlerdir.

Yine unutmamak lâzım: 11 Eylül olmasaydı IMF Türkiye'yi de Arjantin gibi kaderine terketmeye hazırlanıyordu.

Bin Laden şerrinden bir hayır doğdu, o da Türkiye'yi kurtardı. Bu piyangoyu iyi değerlendirmek zorundayız.

Bin Laden kâbusu geçene kadar Türkiye, AB'ye tam üyelik müzakereleri için hazır hale geleceği kaliteleri mutlaka kazanmalıdır.

Bir kaç tasarruf önlemi ve erken emeklilik kamu reformu değildir.

Makam arabaları ve lojman saltanatı sürdükçe, kamu dinlenme tesisleri durdukça Türkiye, kendini yenileme gücüne sahip olduğunu kanıtlayamaz.

Yeni yıla olumlu bir hava yakalamış olarak giriyoruz.

"Fırsatların etiketi olmaz" denir ama önümüzdeki fırsat "heba etmeyin, pişman olursunuz" diye bas bas bağırıyor.

Hükümet içindeki bakanlık sayısının azaltılması iyi bir başlangıç olacaktır. Bunu Partiler ve Seçim yasaları değişikliği ile öteki reformlar izlemeli.

Eskimiş ve yorulmuş iktidarı diriltmenin, ekonomik büyüme için güven yaratmanın yolu budur.

"Koalisyonun uyumu bozulmasın" bahanesine dayalı savsaklamalar, daha şiddetli patlamalarla daha ağır yıkımların tohumunu atmaktır.

Arjantin tecrübesini Türkiye'den uzak tutmanın çaresi cesaret ve kararlılıktır.

Dış destek, rehavetin değil, eylem cesaretinin sermayesi olmalı.

Hayduta karşı dayanışma
Kap-kaç denilen zora dayalı soygun türü, ekonomik krizin toplumumuza musallat ettiği bir belâ oldu.

Bu yolla parası ve malı yanında canını kaybedenler de görülüyor.

Dün Antalya'da turizmci bir kız, bankadan çektiği para ile evine dönerken öldürüldü.

Toplumun ve devletin bu belâya karşı hızla örgütlenmesi gerekiyor. İstanbul'da günde 30'a yakın kap-kaç cereyan ediyor.

Suçluların yakalanmaması, bu olaylara dolaylı bir teşviktir.

Yakalananların hafif cezalarla kurtulması da öyle..

Polisin bu suçlara karşı önlemlerini arttırması, cezaların ağırlaştırılması tabii ki gerekli ama halkın bu tür saldırılardan en az zararla kurtulmayı sağlayacak alışkanlıklar kazanması da önemli.

Daha önemlisi de şu:

Zor durumdaki bir vatandaşa yardımı esirgeyen bencilliği terketmemiz gerekiyor.

Yoksa bütün sokaklar haydutların av sahası, hepimiz bunların avı olacağız!