Bizim, kış nedeniyle yolları kapanmış 5 bin köyde nelerin olup bittiğinden; çok daha çabuk izleyip öğrenebiliyoruz, Arjantin'de nelerin olup bittiğini...

İyice dibe vuran ekonomik kriz ve halkın yağmaladığı mağazalar falan...

Sonra Arjantin yönetimiyle IMF arasındaki ilişkilere dönük analizler, eleştiriler ve Arjantin-Türkiye karşılaştırmaları...

Benim hiç görmediğim, hiç bilmediğim Arjantin'e karşı tuhaf bir sempatim vardır...

Belki lisedeyken izlediğimiz "Havana'da Bayram", "Miami'de Mehtap" gibi ilk renkli müzikal fimlerde, Betty Grable'ın dans ederek söylediği "Arjantina" şarkısından...

Belki fakültedeyken, Arjantin elçiliğinde kısa bir süre de çevirmenlik yaptığımdan..

Belki Şevket Kazan'ın, Adalet Bakanı olduğu dönemlerde yasaklattığı "Bir Avuç Gökyüzü"nün; o yıllarda Fransa'dan sonra, Arjantin'de de yayınlanmış olmasından...

Belki Paris'te tanıdığım müflis genç bir Kont'un eşinin Arjantinli olmasından ve el falıma bakarak, bir süre sustuktan sonra; benim ısrarım üstüne:

- Sizin hayatınızda beklenmedik bir müjde hiç olmamış; her şeyi iğneyle kuyu kazar gibi kendiniz yapmışsınız, demesinden...

Ne bileyim, hep tuhaf bir sempati duyarım Arjantin'e karşı...

Arjantin ekonomisi çöktü... Arjantin'de halk mağazaları yağmalıyor... Arjantin'de sıkı yönetim...

Bunların hepsi tamam da; bir de Arjantin'in gerek İspanyolca olan dili, gerek Latin Amerika'ya özgü müziğiyle, evrensel bir boyutu var...

Bıçak düellosunda ölen delikanlılar için yakılan ağıtlar, yani "tango"lar..

O "tango"lar, sonradan dünyayı saran güfteli bir dans müziği oldu ve klasikleşti..

Vaktiyle Kerime'cik de çok güzel söylerdi o tangoları; "Kıskanıyorum, ellerle gezme..."

Küreselleşme ve saydamlaşma süreci gitgide hızlanıyor...

Adam başına düşen ulusal gelir birimi, 8 bin dolar olan Arjantin; hani neredeyse İstanbul'daki ilçelerden biriymişçesine yakın...

Türkiye ve Arjantin karşılaştırması...

2004 başında bakalım nasıl olacak bu karşılaştırma?

Bu arada bizde de "nebbaşlık", yani mezar soygunculuğu almış yürümüş. Detektörlerle kaplama dişleri olan ölülerin mezarları saptanıyor ve geceleri mezarlar açılarak, ölülerin altın, yahut gümüş kronlu dişleri sökülüyormuş...

Bilmiyorum Arjantin'de de "nebbaşlık" var mı?

Şayet yoksa, her şeye rağmen yine de durumlarına şükretsinler ve mümkünse şu küçük öyküyü anımsasınlar: Vaktiyle bir köyde bir nebbaş varmış. Geceleri taze mezarları açar ve ölüleri soyarmış.

Bir gün nebbaş da ölmüş. Kimse rahmet okumamış nebbaşa...

Derken oğlu da başlamış mezar soygunculuğuna...

Ancak genç nebbaş, soyduğu ölülerin kıçına bir de kazık sokuyormuş.

Köylüler durumu görünce, başlamışlar baba nebbaşa rahmet okumaya:

- Allah rahmet eylesin, hiç değilse o, soyduğu ölülerin kıçına kazık sokmazdı... Ve gencin adı, dört bir yanda ünlenmiş:

- Babasına rahmet okuttu, diye...

Bir yanda Türkiye, bir yanda Arjantin... Beterin daha beteri, her zaman vardır.