Arjantin'de yaşanan olayların bir tek adı var..

Sosyal patlama..

Hani bir süre önce bakanların, siyasetçilerin 'endişe duyuyoruz' dedikleri.. Telaffuz bile etmekten çekindikleri bir kavram var ya..

İşte o..

Sosyal patlama...

Siyasi kadrolar televizyonların başına oturmalı.. Defalarca Arjantin'deki halk ayaklanmasını izlemeli..

Yağmalanan dükkânlar, gözü dönmüş insanlar, kin nefret kusan suratlar, beyinlerin bir köşesine kazınmalı..

11 Eylül'de ikiz kulelere yapılan saldırı gibi.. Hafızalarda yer etmeli..

Devletin küçültülmesine ayak sürüyenler..

Bu iş bitti, krizi atlattık diye bildiğini okuyanlar..

Babadan kalma siyaset anlayışını sürdürmeye çalışanlar..

Arjantin'daki olayları defalarca izlemeliler..

Sadece onlar değil..

Hesap kitap yapmadan, her şeye karşı çıkmayı, zart zurt etmeyi sendikacılık sananlar..

Solculuğun ruhunda IMF'e karşı çıkmanın yattığını düşünenler..

Sivil toplum kuruluşlarını dev KİT'lere dönüştürenler..

Devlet içinde devlet yaratanlar..

Arjantin'deki olayları hiç ama hiç unutmamalı..

Kabul edelim..

11 Eylül olmasaydı, Afganistan savaşı çıkmasaydı Türkiye 2002 yılını çok ağır koşullarda geçirecekti..

Türkiye, aynı sona doğru sürükleniyordu..

Hesapta olmayan saldırı, ek destek sağladı..

Türkiye nefes aldı...

Ama görüyorsunuz.. Yapısal reformları tamamlamayan, hantal devleti sırtından atmayan, devleti yönetme anlayışını değiştirmeyen, krizden kurtulamıyor..

Koskoca Arjantin bir milyar dolar bile bulamıyor..

Neden?..

Nedeni basit..

Artık kimse siyasetçi har vurup harman savursun diye para vermek istemiyor..

Verirler, mecburdurlar demeyin..

O eskidendi..

Eski bitti..

Bunu kabul eden, yeniye ayak uyduran, kendisiyle birlikte ülkesini de değiştiren karaya çıkabiliyor..

Ben bildiğimi okurum diyen okyanusun dev dalgalarında boğulup gidiyor..

Ama ne yazık ki ülkesini de sürüklüyor..