Geçtiğimiz 35 yıl içerisinde üç ülke, üçüncü dünyadan birinci dünyaya terfi etti: İrlanda, Singapur ve Kıbrıs (Rum) Cumhuriyeti.

Kıbrıslı Rumlar adanın o zamanlar en zengin bölümü olanf yüzde 37'sini 1974 Barış Harekâtı'nda kaybettiler. Fakat paçalarını sıvayıp işe koyuldular ve büyük bir atılım gerçekleştirdiler.

Güneyde güçlü bir ekonomi, sağlıklı bir demokrasi, sağlam bir hukuk düzeni ve dünya çapında bir yatırım çevresi var.

Avrupa Birliği'nin gelecek yılın sonuna kadar Rumlar'ın tam üyelik vizesine damgasını vurması bekleniyor. Rumlar'ın üyeliğinin 2004 yılına kadar gerçekleşmesine kesin gözü ile bakmak mümkündür. Ama Rumlar için her şey mükemmel de değil. Kuzeylerinde devasa ve kızgın bir Türkiye durdukça AB'ye girseler dahi tam rahat ve güvenli bir varlık sürdüremeyeceklerini biliyorlar. AB askeri bir kuruluş değildir. Brüksel Rumlar'ı Türkiye'ye karşı koruyamaz. Rumlar'ın rahat etmesinin olmazsa olmaz koşulu adaya barış gelmesidir.

Rum Cumhurbaşkanı Glafkos Klerides bu gerçeklerin farkındadır ve kariyerini bitirmeden önce bir barış antlaşmasına imzasını koymak istemektedir. Dün akşam onu evinde yemeğe konuk eden KKTC Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş, Rum meslektaşını her zamankinden daha çok bir uzlaşmaya eğilimli bulacaktır.

Barış için olumlu tek koşul bu değildir. Denktaş da son tangosunu yaptığının farkındadır. Önüne, "Kıbrıs'a barış getiren devlet adamı" unvanını almak için tarihi bir fırsat geldi. Ve bu onun son fırsatıdır. Bir anlaşma olmaz, Rumlar AB'ye girerse yeniden müzakere masasına dönmek artık yıllar ve yıllar sonra mümkün olacaktır.

Denktaş ile Klerides kariyerlerini bir Nobel Barış Ödülü ile noktalayabilirler.

AB ve ABD de Kıbrıs'ta bir uzlaşmayı her zamankinden daha şiddetle arzulamaktadır. Türkiye'nin müttefikleri Kıbrıs'ın AB üyeliğinin, yeni bir çatışma ve sorun sezonunun başlangıcı olmasını istemiyor. Tersine, bunu çözüm için bir fırsat olarak değerlendirmek istiyorlar. ABD ve AB'den bu konuda gelebilecek maddi ve manevi destek şimdi en yüksek düzeydedir.

Eski keskinliğini kaybeden ve olgunlaşan Yunanistan da, Kıbrıs'ta barışı her zamankinden daha çok istiyor. Hem Rumlar'ın hem de Yunanistan'ın ada konusundaki ilkfgündem maddesi AB üyeliğidir. Bunun dışında her şey -göçmenlerin evlerine geri dönmesi, serbest dolaşım ve hatta Kuzey'in tanınması- ikinci planda gelmektedir. Bu denklem içerisinde niyeti en az açık olan Türkiye ve onun politikalarının uygulayıcısı olan Denktaş'tır.

Türkiye'nin Kıbrıs konusunda derin endişeleri ve korkuları var. Hem adada hem de Türkiye'de güçlü bir çözüm aleyhtarı lobi var. Her şeyden sıyrılıp yeni bir gelecek inancı ile ileriye doğru büyük bir güven sıçraması yapmayı Ankara olanaksız bulabilir. Kıbrıs bize barış yapmanın bazen savaşmaktan daha zor olduğunu gösteriyor. Ama 11 Eylül'den sonra değişen dünyada bir tek Kıbrıs değişmeden kalacak değil ya! Belki Kıbrıs'ta da bazı şeyler değişti de bizim değişiklik görmeyi unutan gözlerimiz onları seçemiyor.