Win-Türkçe
ASCII

GÜLAY GÖKTÜRK(ggokturk@sabah.com.tr )

Korku Tapınağı'nın sırları

Dünyanın başka bir yerinde, diyelim bir Avrupa ülkesinde; tanınmış bir iş adamının, toplumda sevginin ve hoşgörünün simgesi olmuş bir ismin, hunhar bir cinayete kurban gitmesinin ardından yaşanan büyük şoku hafifleten ne olabilir, diye sorsanız, cevap almakta zorlanırsınız.

Oysa bizde bu sorunun cevabı çok basittir: Ünlü bir ismin bir cinayete kurban gitmesinden daha kötüsü, ünlü bir ismin bir siyasi cinayete kurban gitmesidir.

Üzeyir Garih'in ölümünden sonra birçok köşe yazarının, duyduğu derin üzüntünün hemen ardından "şüphelerin tinerci bir çocuk üzerinde yoğunlaşması karşısında duyduğu ferahlamayı" belirtmesi ne kadar anlamlı değil mi?

Ama ne yazık ki, cinayet soruşturması derinleştikçe, "adi cinayet" ihtimali karşısında duyulan ferahlama da yerini daha büyük korkulara, daha yoğun endişelere bırakıyor.

Ölüm ürkütücüdür. Ama aydınlanamayan bir ölüm çok daha ürkütücüdür. Çünkü aydınlanmamış bir ölüm, sadece kurbanı değil, bütün toplumu hedef alır. Bilinmezlik karşısında herkes kendini korumasız, herkes kendisini ölüme yakın hisseder.

Bu topraklar, üzerinde konuşulması bile yasaklanmış olan siyasi cinayetlerin dilsizleştirdiği topraklardır.

Burası siyasetin hep şiddetle koyun koyuna yaşadığı, tartışmanın yerini entrikanın, açık hesaplaşmanın yerini arkadan vurmanın aldığı; ortaya dökülemeyen fikirlerin, açıkça yaşanamayan inançların ölümüne saflaşmalara, ölümüne düşmanlıklara dönüştüğü bir ölüm tarlasıdır.

Burası, Celal Başlangıç'ın deyişiyle bir "Korku Tapınağı"dır. Ölümün ne zaman, nereden geleceğini kestiremediğimiz ve bu belirsizlik yüzünden tiril tiril titreyerek yaşadığımız bir Korku Tapınağı...