Ertesi gün bizim gazeteler olayı ballandırır:

- "Amerika'da Türk fırtınası.."

- "Mehter takımının cenk havaları New Yorklular'ı coşturdu.."

- "Yürüyüşten sonra yedisi zenci, biri Hintli, biri Japon Tatarı; dokuz Amerikalı kelime-i şehadet getirip müslüman oldu.."

Tahriklenenler var..

Yürüyüşün başarısına laf edeceğim yok ama her ne hikmetse, bizim etkinlik oranın ahalisi üzerinde farklı tesirler yaratır.. Amerikalılar'ın bir kısmı bizim yürüyüş koluna "Acaba bunlar hangi kabileden? Siular mı yoksa Wapasiler'in bir kolu mu?" diye bakarlar..

Ermeni ve Rum kökenliler ise tahriklenir..

Geleneksel Türk Yürüyüşü'nden üç beş gün sonra, şaşmaz bir şekilde harekete geçip yeni bir "soykırım tasarısı" hazırlarlar..

Bu sene farklı bir etkinlik düşünüp, ünlü "Panel insanlarımızı" New York'a toplamanın sebebi bu..

Türk-Amerikan Dostluk Derneği bu yıl tutmuş; televizyon insanı Nebil Özgentürk'ü, Macera-Man Coşkun Aral'ı bir de Romantik İsyankar Can Dündar'ı, konuşma yapmak üzere New York'a çağırmış..

Aslında akıllarına protest müziğin yeni kralı ve "İsyanın Sesi" Emrah Dinçer'i de çağırmak gelmiş ama Kültür Bakanlığı mesuliyeti üzerine alamadığından vazgeçmişler..

- "İsyanımızı romantik dozda tutalım, Can Dündar yeter.." demişler..

Emrah Dinçer'in müzik dünyasına ilk adım atışı "Romantik Prens" ünvanıyla olmuştur.. O zamanlar dal gibi bir çocuktu.. Amcasının oğlu Halil bunu tavuk kanadına alıştırdı..

Kaç kere gözümle gördüm..

Bir oturuşta iki üç kilo mangal yapılmış tavuk kanadını yiyorlardı..

Emrah, bu tavuk kanadı diyeti ile yüzelli kiloya kadar çıkınca "prenslik imajı" battal beden oldu.. Beden ölçüleri açısından Mısır'ın devrik kralı Faruk'a benzedi.. (Kral Faruk öldüğünde 160 kiloydu..)

Bağlı olduğu yapımcı şirket de Emrah'ı prenslikten "Protest krallığı"na terfi ettirdi..

Emrah'ın New York'a götürülmemesi bundandır.. Gerçi göreve çağrılsa "Göreyim gavurun şehriyarını.. Belki zaptederim şehri diyarını.." der, koşa koşa giderdi ancak adamları huylandırırdı.. Zaten Mehteran Takımı orada.. Bir de Emrah'ı gördüler mi;

- "Timur donlu idi cümle çerisi.. Seçilmiş idi hem de gayet irisi.." deyip, durduk yerde istila suçlaması yaparlardı..

Macera-Men Coşkun Aral, deniz tosbağalarının çiftleşme sırasında kabuklarını nasıl tokuşturup ses çıkardıklarını anlatmış..

Nebil ile Can Dündar'a dinleyiciler "Neden kaliteli televizyon programı yapılmıyor?" sorusunu sormuşlar..

Bakın bu soru da beni ayar eder..

Bizim insanımızda bir kalite merakı vardır.. Onlara bıraksanız televizyon yayınları Berlin Flarmoni Orkestrası'nın konseriyle başlayacak.. Hamlet'in bir oyunundan uyarlama diziyle devam edecek..

Bertholt Brecht'ten bir oyun, üç saatlik edebi bir tartışma ve yayın Cemal Reşit Rey'in müziğiyle bitecek.. Araya Avrupa'nın entel yönetmenlerinden birinin elinden çıkma gayet flu çekilmiş bir de sanat filmi koydunuz mu tamam..

Bu kaliteli yayınları kendileri için istediklerine inanmam.. Başkalarına eziyet olsun diye istiyorlardır..

Nebil ile Can, bu tuzak sorulardan yılmayıp fikirlerini güzel güzel anlatmışlar..

Türkiye'nin aslında çağdaş bir hukuk devleti olduğunu ama ahalinin karakterini denemek için anti-demokratikmiş gibi davrandığından söz etmişler..

Konuşmaları müthiş etkili olmuş.. Salonu dolduranların çoğu ağlamış.. Hatta Amerikalı bir kadın kendini yere atıp "Mother-ey.. Mother-ey.." diye sin yapmaya başlamış..

(Mother-ey: Türkçedeki "Aneeey!" nidasının İngilizce karşılığı.. Cenazelerde ve otoban kazalarında kullanılır..)