Ancak nafile. Spartaküs sırtı üstü yere uzanıverir.
Stadyum hiç aksatmadan ve sektirmeden aynı tonla devam eder: "İ.ne Spartaa'küs, i.ne Spartaa'küs..." Toplumumuz olgunlaşıyor mu ne? Yılların halter şampiyonu, dünyalar, olimpiyatlar şampiyonu Naim Süleymanoğlu'na Spartaküs'e gösterilen tepkiyi göstermedik. Çocukcağız bu kadar dünya ve olimpiyat rekorları kırdı ama bu kez üç hakkında da sıfır çekti. Yüreğim ağzıma geldi herkes ona Spartaküs muamalesi yapacak diye. Sen 99 kere becer, bir kere beceremeyince şey ol.

Şirketlerde performans değerleme konusunda da aynı hata yapılır. Buna da, "halo (gölgeleme) etkisi" denir. Yani son anda ya da değerleme anına yakın zamanlarda değerlenenler tarafından yapılan olumlu ya da olumsuz bir hareket insanların tümden başarısızken başarılı veya tam tersi tümden başarılı iken başarısız olarak değerlendirilmesine neden olur. Yani onların başarı ya da başarısızlıklarını gölgeler. Performans değerlemesi iş yaşamında en çok konuşulan konulardan birisidir. Ancak maalesef söylemden eyleme en az geçen konuların da başında gelmektedir, geçen yazımda değindiğim, "motivasyon" gibi.

Naim meselesi bu konuda yapılan yanlışlardan birisine değinmeme vesile oldu. Ama sadece birisine. Bence performans değerleme sistemlerinin uygulamada çalışamamasından daha önemli bir şey var ki, o da, söylemde yapılan abartıların pratikteki zaafiyetlerinin insanların o sistemlere olan inanç ve güvenlerini sarsmasıdır. Bu sarsıntılar diğer sistemlere, amirlere, yöneticilere, patronlara ve şirketlere olan güvenin de yitirilmesine yol açmakta insanların huzursuzluğuna ve verimlerinin düşmesine neden olmaktadır.

ULAŞ BIÇAKCI