Yandı gülüm keten...
Vaziyetimiz, "yağ var, un var, şeker var ama helva yapamıyoruz" noktasında mı, yoksa "yandı gülüm keten helva" noktasında mı?
Daha iyi anlamak için, iki ekonomi yazarını dikkatle izliyorum.
Biri Güngör Uras; inanılmaz profesyonelliğini muhteşem biçimde vulgarize ediyor. Diğeri, Şükrü Kızılot; rakamlarla şakır şakır anlatıyor.
Bakın Kızılot ne diyor:
"Bütçede, her 100 liranın 55 lirası faize, 20 lirası personele, 2.5 lirası da yatırıma gidiyor."
Bu, birçok noktadan analiz edilebilir.
Ama ben, bir tek noktaya bakacağım:
Yatırım derken, devletin fabrika üstüne fabrika kurmasını anlamıyorum, çünkü istihdamı yaratacak olan özel sektördür.
Devlet nereye yatırım yapmalı?
Yürütmek zorunda olduğu "toplumsal servise!"
Mesela yargıya ve güvenliğe!
Bunlara para ayrılamıyorsa, demek ki, daha yıllar boyunca bilgisayara geçilemeyecek, milyonlarca dosya arasında davalar uzayacak, adalet gecikecek...
Suçlular ortalıkta gezinecek...
Çok önemli bir konudur bu...
Demek ki yüzde 2.5 gerçeği, bize "adaletin gecikmesi" olarak yansıyacak...
Bu yüzde 2.5'un içinde, yaratılması şart olana "ortalama eğitim, öğrenim fırsatı da var" ayrıca...
Bu yüzde 2.5'un içinde, bilimsel araştırmalar da var...
Var oğlu var!..
Ama para yok!..
Çünkü para faize gidiyor...
İki 'M. Kemal'
İspanya'da imamlık yapan Muhammed Mustafa Kemal, insanlığa hizmet edecek ya, olmayan beynini patlatmış, oturmuş "kadınların nasıl dövüleceğine" dair bir kitap yazmış...
İz bırakmadan sopayla kadın dövmenin inceliklerini anlatmış...
Zavallı İspanyollar kitabı okuyunca öfkeden deliye dönmüşler, çünkü bu tür embesillere bizim kadar alışkın değiller...
Benimse sadece bu zibidinin adı dikkatimi çekti.
Muhammed Kemal Mustafa...
"Ulu Tanrım" diye inledim, "Sen ne kadar farklı Mustafa Kemal'ler yaratmaya kadirsin, ya rabbim!"
Selektör
Güneşin parıldadığı bir ülkede, gündüz far yakılmasına akıl sır erdimediğimi yazdım. Çok sayıda okuyucu görüşlerini dile getirdi, canlı bir tartışma ortamı doğdu.
Bir kampanyayı koyun gibi kabul etmekten iyidir.
Far yakmaktan yana olanlar hep şunu söylüyorlar: Uzun yolda, uzaktaki aracın gelmekte mi, yoksa gitmekte mi olduğunu anlıyoruz!
Peki, selektör ne güne duruyor?
Farı devamlı yanan biri, sizi uyarır, doğru... Ama kendisi "uyumuş" da olabilir. Halbuki selektör, o sürücünün uyuyup uyumadığını da ortaya koyar...
Yanlış mı düşünüyorum?
Gökyüzü
Evlenirken gökyüzüne adınızın yazılması 1500 dolarmış... 20 yıl taksit ödeyecekseniz de fark etmez, adınız gökyüzünde ebedi olur...
Düşünmek
Erdal Atabek, "Düşünmek zekâyı geliştirir" diyor... Yerden göğe haklı... Fakat düşünmek için de bir miktar zekâ gerekmiyor mu?..
Yeşil
Eymür'ün iddiasına göre ünlü "Yeşil", zamanında Cumhurbaşkanlığı Köşkü'ne kadar çıkmış... Cumhurbaşkanı olmadığına şükredin!
Kanal 6 ve Can Ataklı
Kanal 6, TV programcılığının önde gelen isimlerinden Alper Cücenoğlu'nun kaptanlığında iskele-alabanda yaptı, habercilik okyanusuna açıldı.
Dünkü ilk programında, Sabah yazarlarından Can Ataklı'nın başarısı buna delâlet etti, Kanal 6'ya büyük rüzgâr verdi.
Can Ataklı, sade başarılı bir yazar değil, çok deneyimli bir habercidir de...
O yüzden, her gün 12.00'de ekrana getireceği haber ve yorumların, öteki televizyonlarda zaman zaman "laf bombardımanına" dönüşen haber anlayışından farklı olması kuvvetle muhtemel...
Hem çekirdekten haber içinde yetişmiş, hem de okumuş "gerçek bir gazetecinin" ekranlarda yer bulmuş olması, toplum için de mennuniyet verici...
Cücenoğlu'nun bu "kart"la başlaması, başarıda kararlılığını gösteriyor.
Can Ataklı tercihi, özel TV'cilikte kısmen egemen olan bazı yanlış seçimlerin, yerini doğru seçimlere bırakmaya başladığına da işaret ediyor...
Ataklı'yı izlediğinizde bana hak vereceksiniz...
Hoş geldin Kanal 6, hoş geldin Ataklı...
Ha gayret Alper Cücenoğlu...
