Yeşil ada

Çocukluğumuzun lambalı radyolarından hep Kıbrıs, vali Foot, Fazıl Küçük, Rauf Denktaş isimleri yayılırdı.

İlk gençlik dönemimizde meydanlar "Ya Taksim ya Ölüm", "Kıbrıs Türktür Türk Kalacaktır!" sloganlarıyla inliyordu.

Daha sonra EOKA katliamı, Nikos Sampson darbesi ve Barış Harekatı'nı yaşadık.

Ve bugünlere ulaştık.

Peki bugünler ne demek?

***

Dünyada bizden başka kimsenin tanımadığı bir devlet: Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti.

(Batı ülkelerini bir yana bırakın: İslam dünyası ve Türki Cumhuriyetler bile tanımıyor bu devleti.)

Bitmek tükenmek bilmeyen ikili görüşmeler.

Alt yapısını ve ekonomisini Türkiye'nin sırtladığı bir ülke.

Kumarhaneler, şaibeli bankalar, mafya bağlantıları.

Casusluk iddiasıyla tutuklanan muhalif gazeteciler.

Değişmez Başkan Rauf Denktaş.

Batan bankalardan ötürü parlamento baskını.

Yani ekonomisini, alt yapısını, hukuk sistemini kuramamış, toplumsal barışı sağlayamamış bir toplum.

Muhalefetin sesi "vatan, millet" haykırışlarıyla susturuluyor.

Siyasi kargaşa içinde.

Üstelik devletini dünya tanımıyor.

Bir cennet adası olmasına rağmen turist bile bulamıyor.

Demek ki bu işte ve Kıbrıs'ın yönetim biçiminde bir yanlışlık var.

***

Bu karanlık tablonun yanında bir de güneye göz atıyorsunuz.

Karşınıza bambaşka sayılar çıkıyor.

Kişi başına milli gelir 15 bin dolar düzeyinde.

Yani bir refah toplumu.

Bu yıl 2.5 milyon turist bekliyorlar.

Şu sıralarda her ay beklentilerini de aşan sayıda turist geliyor ve bu alanda gerçek bir patlama yaşanıyor.

Kısacası; dünyanın en önemli turizm merkezlerinden birisi.

Ve Avrupa Birliği üyeliği yolunda.

Brüksel bizi bu konuda ikna etmeye çalışıyor.

Tam üyelik hakkını aldığı zaman adadaki dengelerin tümden değişeceğini tahmin etmek zor değil.

***

Kuzeyde ise kriz tırmanıyor.

Halk huzursuz.

Bu durumu eleştiren muhalefet, "vatan haini" suçlamalarıyla susturulmaya çalışılıyor.

Bu durum size bir başka ülkeyi çağrıştırıyor mu?