Bir kişi...

Bir kişi deyip geçmeyin. Bir kişi bazen çok mühim. Nice kalabalıklara bedel.

.....

İşte Boray Uras.

Evlât acısını yüreğinde taşıyarak Ankara'ya doğru yürüyüşe çıktı.

Tam 20 gün yürüdü.

Ve Ankara'yı salladı.

Trafik Kanunu için söz aldı Ecevit'ten... Milletvekillerini hareketlendirdi... Halkı heyecanlandırdı.

O'nu çiçeklerle ve alkışlarla karşılamak, çok şey ifade ediyor.

İnsanlar, Uras'ın acı'sını kendi yüreklerinde hissediyor.

İşte bunu başardı.

- Tek kişi.

*

Yüzlerce insan yürüseydi, belki bu kadar etkili olamazdı.

Nitekim öyle toplu gösteriler gördük ki, neticesi sıfır.

Bu öyle değil.

Evladını kaybettik'ten sonra evine çekilip içine kapanmadı Uras...

Aynı acıyı başkaları çekmesin diye yollara düştü. Ağlaya ağlaya tam 20 gün yürüdü.

Türkiye bütün dikkatini o'na verdi. Medya, onun arkasında durdu. Devlet Adamları -hâlâ çıkaramadıkları Trafik Kanunu'ndan dolayı- eminiz ki mahcubiyet duydu.

*

Yüzlerce seminere, binlerce konferansa bedeldir bu yürüyüş... Çünkü netice aldı:

Trafik Kanunu Sonbaharda çıkacak... Söz.

Peki... Niçin hemen değil de Sonbaharda? Niçin 3 ay rötarla?

Haa... İşte orada siyaset yine yaya kaldı.

Boray Uras'ın yürüyüş temposuna bu meclis yetişemedi... Yetişemiyor.

Olsun.

Tek kişi, bazen çok mühimdir.

Teşekkürler Boray Uras.