Veresiye simit
Son aylarda yabancılar bizi göklere çıkarıyor.
Bu kervana katılan Dünya Bankası Başkanı da hükümetimizi "Dünyanın en başarılı hükümeti" ilan etmiş.
Teşekkür ederiz.
Hükümetimizin Clinton, Tony Blair, Lionel Jospin, Schröder yönetimlerinden daha başarılı olduğunu öğrenmek bizi çok memnun etti.
Yalnız itiraf etmeliyim ki biraz aklım karıştı.
Halkın giderek yoksullaştığı, satın alma gücünün düştüğü bir ülkedeki yönetim nasıl oluyor da "dünyanın en başarılı hükümeti" sayılıyor.
Sayın James Wolfensohn bir zahmet açıklasa da biz de öğrensek.
Dünya Bankası Başkanı, Anadolu'nun bazı yoksul kesimlerinde veresiye simit döneminin başladığını biliyor mu acaba?
Ucuz aşevlerinde "yarım tas çorba" isteyenlerden haberi var mı?
Yoksa insanlarla değil sadece rakamlarla mı ilgileniyor.
***
Dünya Bankası, IMF gibi kuruluşların Türkiye'nin makro ekonomik dengeleriyle uğraştığı, mikro ekonomiyi bilmediği apaçık ortada.
Türk parasının aşırı değerlenmesi sonucu ihracat geriliyor.
İthalatla ihracat arasındaki denge ithalat lehine bozuluyor ve dış ticaret açığı büyüyor.
Devlet, Tasarruf Mevduat Fonu'na devredilmiş bankalarda dövize en yüksek faizi uygulayarak para topluyor.
Sanayiciler şikayetçi.
Tekstilcilerin de içinde olduğu ihracat sektörü kan ağlıyor.
Halk her gün biraz daha yoksullaşmakta.
Dar gelirlinin tüketmek zorunda olduğu gıda, yol, ellektrik, yakıt gibi kalemlerde enflasyon beter mi beter!
Türkiye'deki gelir dağılımı giderek bozuluyor.
Sistem, zengini daha zengin, yoksulu daha yoksul kılıyor.
Ama Dünya Bankası Başkanı, "dünyanın en başarılı hükümetine sahip olduğumuzu " söylüyor.
Bir bildiği var demek ki.
***
Hükümetin enflasyonla mücadele konusunda başarılı olduğu, paradan para kazanma döneminin bittiği, faizlerin düştüğü bir gerçek.
Bu başarıyı kimse görmezden gelemez.
Ama bir ülkenin ekonomisindeki tek gösterge enflasyon değil ki?
Enflasyonu düşürmek için ödediğiniz bedel de önemli.
Bu yüzden, erken sevinmeyelim diyorum.
Hele bir sonbahar gelsin.
Wolfenshon'un haklılığı haksızlığı o zaman ortaya çıkar.
