Kadere bak

Altay, bir dönem İzmir futbolunun efsane takımıydı. Türkiye Ligi'nin şampiyonluk gümrüğüydü. Avrupa Kupaları'na katılma adına yıllarca Göztepe ile tatlı rekabet içinde yarıştı. Sayısız zaferlere imza attı. 3 Büyükler'i defalarca dize getirdi. Türk futboluna damga vuran birçok ünlü oyuncu yetiştirdi. Kupalar kazandı, ama hiç şampiyonluk tadamadı.

Geçimini "Bereketli Tarla"sından yetiştirdiği futbolcuları yıldızlaştırdıktan sonra birer ikişer satarak sürdürdü. Gelişen çağa ayak uyduramadı. Ekonomik açıdan büyüyemedi. Yaşamak için yeni kaynaklar keşfedemedi ve "Bereketli Tarlayı" da kuruttu. Yorgun bedenini "Denize düşen yılana sarılır" mantığıyla bilgisiz, çıkarcı yöneticilere teslim etti. Borç batağına sürüklendi. İflasın bedelini 2 kez küme düşerek ödedi.

İzmir'in asırlık çınarı "Büyük Altay" bugün ölüm-kalım maçına çıkıyor. Hem de şampiyonluk turuna hazırlanan G.Saray önünde... Altay'ın yaşaması adına "Pamuk ipliği" gibi bir maç.

G.Saray'ın aklı finalde
Sülalesi Altaylı, o formayı giymiş ama yüreği hep G.Saray için çarpan bir kişiyim. Okulu değil de, futbolculuğu tercih etseydim G.Saray'dan başka kulüpte oynamazdım. Asırlık iki camianın bu ortamda karşı karşıya gelmesi de futbolun kaderi... Hakeden kazansın. Altay ağır hasta, iyileşmek için ilacını arıyor. O da en az bir puan. G.Saray'ın kafasında Arsenal var. Ancak 4'üncü şampiyonluğu bu maçta kucaklamak istiyor. Ona da bir puan yetiyor.

Fatih Terim, UEFA finalini düşünerek bazı as oyuncularını dinlendirebilir. Bu da Terim'in en doğal hakkı. Böyle tarihi bir fırsat kaç kez yakalanır? UEFA finalini artık damarlarında hisseden futbolcular düşünce olarak Altay maçına konsantre olamayabilir. Diyelim ki; "Çıkmayan canda umut vardır" sözü gibi Altaylı futbolcular ölümüne oynayıp G.Saray'ı yendi. Kimse öküz altında buzağı aramasın. Dedikodu kazanını fokur fokur kaynatmasın. Türkiye sınırlarını aşıp Avrupa'yı titreten G.Saray gibi köklü bir camia asla çirkinliklerin içine girmez.