Oltalarını sırtlayıp Unkapanı Köprüsü'nün yolunu tuttular. Şimdi burada nasip arıyorlar. Ne var ki, Galata Köprüsü'nün ne keyfini ne de bereketini Unkapanı Köprüsü'nde bulamıyorlar. Yeni yerlerini yadırgıyorlar. Gerçi iliklerine işlemiş oltacılık aşkından vazgeçmeyip yine her gün Unkapanı Köprüsü'nü dolduruyorlar; korkuluk kenarlarında iğne atılsa yere düşmüyor. Ama hepsinin yüreğinde aynı aslan yatıyor: Galata Köprüsü!.. Asıl mekanlarına bir an önce kavuşmanın özlemi içerisinde yanıp tutuşuyorlar; Galata Köprüsü gözlerinde tütüyor.