Hey babam hey, Takvim 1965 yazıyor. Ocak 1. Aklım neye takılıyor biliyor musunuz? 1865'in 1 Ocak'ında yazılmış yazılara... O yazıları yazanlar şimdi toz olarak kim bilir nerelerde uçuşuyorlar. Bir de 2065'in 1 Ocak'ında yazı yazacakları düşünüyorum... Dünya derler buna Dünya... Döner bu Dünya. Döner de döner. Biz 1965 1 Ocak'ta varız. 1865'in 1 Ocak'ında yoktuk. 2065'in de 1 Ocak'ında olmayacağız.
Şu anda doğmuş çocuklar da dahil, 2065'in 1 Ocak'ında pek az kimse bulunacak dünyada, şimdiki sağlardan.
Bu korkunç akışı kavramak yoruyor insanı.
Kopar takvimden bir yaprak, bir yaprak daha... Bakarsın yapraklar azalmış, erimiş, bitmiş; sepete atılmış takvimi taşıyan karton. Ve 1966 gelmiş.
1932'yi hatırlıyorum. Sonra 1933'ü. Doğrusu 2000'i görmek isterdim. İçin için de biliyorum göremeyeceğimi. Görseydim 2000'i, o günlerin insanlarına 1932'yi anlatırdım.
- Biz, derdim, yıllar değiştikçe 1'lerle, 9'larla, 2'lerle, 3'lerle, 4'lerle, 5'lerle uğraşırdık. Sizin işiniz kolay; bir 2 yazacaksınız, sonra üç tane sıfır.
Yeni bir yüzyılın başlangıcı. 21. yüzyıl. Bizimkine hiç benzemeyecek 21. yüzyıl. Nasıl bizimki de 19. yüzyıla hiç benzemedi. En çok canımı, gelecek yüzyıla layık işlerle uğraşmamış olmamız sıkıyor. Hatta biz 20. yüzyıla dahi layık bir marifet gösteremedik. Anlayamadık çağımızı. Anlayamadık insanlığın akışını. Bu akış sadece mideyle anlaşılamıyor.
Yeryüzünde sekizinci geliyormuşuz cehalette. Sıçan zehiri yutar gibi bir istatistik. Yeryüzünde cehalette sekizinci olarak 21. yüzyıla hazırlık yapılamaz elbette.
Ama yine de umutlar var yüreğimizde. Belki de, diyoruz, belki de 21. yüzyılda çok önemli bir memleket olur Türkiye. Bütün memleketlerin kucaklaştığı bir dünyada istatistikler, cehalet sekizincisi olarak göstermez Türkiye'yi. Biliyor musunuz yeryüzünde yaşayan bütün Türkler arasında en geri kalmış olan biziz? Biz ki, ne de olsa bir imparatorluk saltanatını tadmışlardanız. Bu dengesizlik devam etmez. Elbet yerimizi buluruz biz de... Bütün Türklerle sarmaş dolaş kardeşcesine ve bütün insanlığa karşı seviyemizle saygılı ve değerli.
1965 Ocak 1. Eskisin takvimler alabildiğine. 2000'in ilk yaprağını koparacak ellere şan olsun. Biz onların mutlu olmasını isteyenlerdendik. Onlar bizim çektiklerimizi çekmeyecekler. Onlar da 2100 çağına hazırlıklar yapacaklar. Büyük insanlık akışı içinde elbet bizim de yerimiz olacak ilerde. Bu topraklarda yaşayanların daima yeri olmuş. Bir bizim olmamış. İhanet etmişiz onların yaptıklarına, medeniyetlerine, davalarına. Midelerimizi düşünmüşüz.
Bu ihaneti ödemek gerek. İstatistikleri tersine çevirmek gerek. Büyük büyük olmak gerek. İnsanlığa, geçmiş ve gelecek çağlara layık olmak gerek.
Böyle bir arzu kımıldıyor mu kalplerimizde? Evet'se olacağız. Başka yolu yok bunun, 20. yüzyılda sürü gibi yaşayıp gittiler dedirtmeyeceğiz kendimize. Bu heyecan yangınıyla koparalım ilk yaprağı. Bugün 1965 1 Ocak. Yarın 2 Ocak. Yarın daha güzel, öbürgün daha güzel olmalı.
Bütün güzellikten yana olanlar; insanlığı bu topraklar üzerinde temsil edenler sadece sizlersiniz. İnsanlığın mutluluğu, mutluluğunuz; mutluluğunuz, insanlığın mutluluğu olsun...
Not: 35 yıl önce yazılmış bir yazı... "Kral öldü, yaşasın kral"dan...
