Atatürk Havalimanı'ndaki trafik kontrolü terörü üzerine yazdığım yazı büyük ilgi gördü. Milletin nasıl canı yanmış!.. Daha sabah 9'dan başlayarak faksıma yazılar gelmeye başladı. (Ben evden çıktığım ve faksta da kağıt bittiği için bir çoğunu sanırım alamadım!)

Makina mühendisi Seyfullah Ongan şöyle diyor: "Bu sistem bilinçli olarak kurulmuştur. Yeterli sayıda kalıcı veya geçici park yeri yapılmıyor, çünkü yapılırsa sistem ortadan kalkacaktır." Çağatay Tilgen'in yorumu şöyle: "Kıyıda köşede kalmış park alanları ile özel çekicilere kazanç kapısı sağlanıyor, özellikle tuzak kuruluyor. Eğer haksız cezaya isyan edip çok kızarsanız trafik cezası kesmiyor, sadece park ve çekici parası alıyorlar."

İsmini okuyamadığım okurum ise uzun faksında şöyle diyor: "Çevremdeki birçok insan aynı olayı yaşamış. Ama gerekli önlemler alınmıyor. O bahsettiğiniz çekiciler Trafik Vakfı'nın, sürücüler ise onların çalışanı. Ve sanıyorum ki rafik polisleriyle işbirliği halinde çalışıyorlar. Ve vatandaş hiç de sorumlu, hatta hatalı olmadığı bir durum dolayısıyla bedel ödemek zorunda bırakılıyor. Bir tür haraç kesiliyor."

Şu birkaç örnekten de anlaşıldığı gibi, araba sahiplerinin Atatürk Havalimanı'ndaki araba çekilmesi uygulamasına, hatta tüm şehirdeki bu tür uygulamalara güveni yok. Benim gibi aslında sıkı bir trafik denetimine taraftar olan ve gerçek bir trafik ihlali yaptığında cezasını da tıkır tıkır ödemeye razı olanlar bile, bu mantıksız uygulamaya isyan ediyor.

Sorun galiba vatandaş olarak bu olaya ağır tepki göstermemizde. Yalnızca bireysel olarak değil, örgütlenerek, hukuka başvurarak , tüketici ve vatandaş haklarımızı koruyarak... Ve 'canımızın yongası' olan malımızın, yani değerli arabamızın olmadık yerlerde havalanıp çekicilere yüklenmesine karşı örgütlü ve sistemli bir hukuk mücadelesini başlatarak...