Dostumsun, dostunum

"Bazen bahar tazeliğindeki dostluklar billur tanelerini ayna yapar sahteliklere ve işte o zaman minik bir çiçek olup kendini yeni dostlukların serin rüzgârına bırakırsın." (Ece)

Dostluğa inanır mısınız? Arkadaşlığa, kardeşliğe, ikiz ruhlara, eşinize. Eğer öyleyse hayatınız boyunca bir sürü dostunuz olmuş ve de olmaya devam ediyor demektir. Peki hangisi gerçek dostunuz? Hangisi sizi yolda bırakmaz, hangisi her an yanınızda olur, mutluyken, hüzünlüyken, yanlış yaptığınızda, kaybettiğinizde... Gerçek dostu bulmak o kadar zor ki! İnsan hep yanılıyor, hep bir kötülük gördükten sonra anlıyor karşısındakinin dostu olmadığını. Büyümek, olgunlaşmak için mutlaka yaşadığımız bir olaydan ders almamız gerekiyor.

Mutluluğun sürekli olmadığı her fırsatta karşımıza çıkıyor. Yüzümüzdeki gülümsemenin geçici olduğunu bilmek yıpratıyor bizi. Üzülmeden mutlu olmaya, hayatın tadını çıkarmaya imkân yok gibi bir şey. İşte böyle zamanlarda da bir dosta ihtiyaç duyuyor insan. Her şeyi paylaşıp, omuzlarındaki yükü hafifletmek için... Aradığı kişiyi bulması zor oluyor, hatta bazen bulduğunu sanıyor ama yanılıyor. Fakat gerçek dost her alanda belli ediyor kendini. Bakışlarıyla insana sıcaklık veriyor. Benim az ama öz dostum var. Biliyorum ki her zaman yanımdalar, benimleler. Benim için dostluğun ne demek olduğunu ve dostlarımın ne kadar kıymetli olduğunu tarif etmek istiyorum.

***

Dostum diyebileceğim insan;
* Beni benden iyi tanımalı. Neye, nasıl bir tepki vereceğimi benden iyi bilmeli.

* Aynı yöne baktığımız zaman aynı detayları görmeliyiz. Karşıdan bir adam geliyorsa onun sağ ayağının altında yapışan sakızı fark edebilmeliyiz mesela.

* Ne kadar uzağa giderse gitsin beni asla unutmamalı. Binlerce kilometre ötede olsa bile beni hatırlamalı. Bir şarkı çaldığında beraber geçirdiğimiz günler gözünün önüne gelmeli.

*İçi ne kadar karanlık olursa olsun, o karanlığın içinden beni gördüğü zaman mutlu olmalı. Sorunlarını unutsun demek istemiyorum ama en azından tutunabileceği bir "ben" olduğunu fark etmeli.

* Ben kahkahalarla gülerken moralimi bozacak bir şey söylememeli. Mutluluğumu da üzüntümü de benimle birlikte yaşamalı.

* Başım derde girdiği zaman bunu hissetmeli.

* Onun koruması altında olduğumu, her zaman yanımda olduğunu bilmeliyim. Tabii o da benim...

* Yaptıklarıma sert tepki vermek yerine onların nedenlerini araştırmalı, altında yatan gerçek sorunu bulmalı, çözmemde yardımcı olmalı.

* Benim her şeyimi feda edebileceğim bir insan olmalı. Öyle zamanlar olmalı ki kendimden çok onun için yaşamalıyım, onunla yatıp, onunla kalkmalıyım, risklere atılmalıyım, her şeyi göze almalıyım.

***

Zaten eğer böyle bir dostunuz varsa ve karşı cinstense dostluğunuz kısa sürebilir. Hayır, sandığınız gibi yollarınız ayrılmaz, tam tersi birbirinize aşık olursunuz, dost kalamayacağınızı çünkü birbirinizi tamamladığınızı hissedersiniz. Sadece birbiriniz için yaşamaya başlarsınız. Böyle bir ilişkinin en iyi yanı da birbirinizi mükemmel tanıyor olmanızdır. Nelerden hoşlandığını, nelerden nefret ettiğinizi bilip, ona göre davranır karşınızdaki insan. Sizden önceki ilişkilerini bildiğiniz için ona göre hareket edersiniz. Bir ömrü paylaşır, her şeyi beraber yaşarsınız. Birbirinizden saklayacak bir şeyiniz yoktur, çünkü beraber büyümüşsünüzdür. Ama tek bir kötü yanı var. Sevginiz, aşkınız bittiği zaman dostluğunuz da biter.

O insanla bir daha görüşemez, konuşamazsınız. Bir tek sevgilinizi değil, en yakın dostunuzu da yitirirsiniz. Bu riski göze alabilecek misiniz? Eğer onu gerçekten çok seviyorsanız riski göze almaya değer. Fakat duygularınızdan emin değilseniz bir daha düşünün çünkü dönüşü yok. Nereden mi biliyorum, o da bana kalsın!