AGİT ve meyhane kültürümüz

"Clinton haftası" biter bitmez, kendimi İstanbul gece hayatına atıverdim. Son günlerin eğlence trendi; meyhaneler.

Allah'a çok şükür, alnımızın akıyla bu işin altında da kalktık. Dünyayı evimize misafir ettik, onlar da cümbür cemaat geldiler, yapılması gerekenleri büyüklerimizle (!) oturup tartıştılar. Dünyanın, daha doğrusu hepimizin geleceği hakkında kararlar verdiler. Bizler de onları en güzel şekilde ağırladık, yedirdik-içirdik, bir güzel eğlendirdik ve "Tekrar bekleriz, bye" diyerek, kazasız belasız, memleketlerine yolcu ettik. Ve tekrar mahalledeki parkta oynamaya döndük.

***

Oynamaktan söz açılmışken, bahsetmezsem çatlarım vallahi. "Clinton haftası" biter bitmez kendimi İstanbul gece hayatına atıverdim. Sizlere son günlerdeki eğlence trendini oluşturan meyhanelerden bahsetmek istiyorum kısaca.

Önceden meyhane denilince belki de parmakla gösterilecek kadar az, kıyıda köşede olmasına rağmen birçok ünlünün uğrak yeri olan, sohbetleri rakı kültürüyle bağdaşan meyhaneler vardı. 15-20 günde bir gidilirdi ve oralar çok özel yerlerdi. Ama şimdi öyle mi? İstanbul'un dört bir tarafı meyhane oldu. Eğlencesi de pek öyle eski meyhane eğlencesi değil.

Nerde o sazlı sözlü eğlencesiyle bilinen eski meyhaneler? Ama Allah için buralarda da eğlenmiyor değilsiniz. Sayılarının fazla olması da avantaj, hiç değilse seçme şansınız var. Sabah kalkar kalkmaz gazetelerin eğlence sütunlarına göz atarsanız akşama doğru nereye gideceğinize karar verebilirsiniz! Hem zaten üç aşağı beş yukarı bu mekânlardaki eğlencelerin birbirinden pek farkı yok, bütün eller havada...