Tiryaki şöförler
SİGARA, batılı ülkelerde aforoz edilen bir nesne.. İnsanların toplu halde bulunduğu yerlerde sigara içilmesine kesinlikle izin verilmiyor. Toplu taşıma araçlarında ve taksilerde de sigara içilmesi yasak.

ASLINDA bizde de bu konuda etkili adımlar atıldı. Batıdaki yasakların benzerleri yürürlüğe kondu, yaptırımlar öngörüldü.

DEVLET dairelerinde, bankalarda sigara içme yasağı iyi kötü işliyor. Ama bazı taşıma araçlarında yasak sökmüyor, bizzat şöförler tarafından çiğneniyor.

İSTANBUL'da minibüs ve taksi şoförleri, direksiyona yan oturup sigara tüttürmeye bayılıyorlar. Bu onlar için adeta, "vazgeçilmez bir racon"!

GEÇENLERDE, şiddetli soğuk algınlığını yeni yeni atlattığım için üşütmemeye dikkat etmek zorunda olduğum günlerden birinde, Kadıköy'e gitmek üzere Göztepe'den taksiye bindim. Çember sakallı, hırpani görünüşlü şoförün penceresi açıktı ve sigara içiyordu. Oysa dışarıda zehir gibi sabah ayazı vardı.

"BELKİ söndürür" düşüncesiyle bir süre bekledim. Baktım oralı değil, uyardım:

"ŞU camınızı kapatır mısınız, biraz rahatsızım da.."

BANA dikiz aynasından ters ters baktıktan sonra camı tam değil, üst kısmını açık bırakarak kapadı. Bu uyarı kibarca, "Sigaranı da söndür" anlamına geldiği halde o, sigarasından derin nefesler almayı sürdürdü. Bu kez açıkça uyardım:

"SİGARANI da söndürüver, öksürtüyor."
DİKİZ aynasındaki bakışı bu sefer enikonu hışım yüklüydü. Sigarayı camdan dışarı attı. Ama "Tövbe tövbe.. Sanki arabayı satın alıyorlar" diye söylenmekten de geri durmadı. Ben de öfkelendim; hasta ve mecalsiz olduğum için kendimi tuttum, içimden "Lanet olsun" deyip sesimi çıkarmadım.

ŞİMDİ taksici meslek kuruluşları, şöför dernekleri belki, "Plaka numarasını verin, o şoför hakkında gerekeni yapalım" diyecekler. Plaka numarasını aldım, ama bu kuruluşlara bildirmeyeceğim. Çünkü yararı yok. Direksiyona leş gibi giysilerle yan oturup camını fora eden, eklemeli sigara tüttüren, müşterisine "Günaydın", ya da "İyi günler" demeyi "zul" addeden taksi ve minibüs şoförü bir-iki tane değil; "ezici çoğunluk" bunlardan oluşuyor. Meslek kuruluşlarının ise bunları topyekun eğitmek ve çağdaşlık çizgisine çekmek için ciddi bir çaba harcadıkları yok.