Kendilerine, o gün kalıp ertesi gün Bodrum'a dönmelerini önerdiğimde, Datça'ya feribotla geldiklerini ve dönüş biletlerini de aldıklarını, o nedenle dönmek zorunda olduklarını söyledi. Bunu söylerken, bir yandan da dönüş biletiyle ilgili fişi gösterdi.
Fişe dikkatle baktığımda, gözlerime inanamadım.
- Müdür Bey, bu fiş sahte...
- Nasıl olur?
- Nasıl oluru falan yok, bu fiş bal gibi sahte...
Vergi Dairesi Müdürü önce kulaklarına sonra da fişe bakıp gözlerine inanamadı. Evirdi çevirdi, bir kez daha baktı; evet fiş sahteydi. Kuşkusuz sahte fişi veren kişi de, tatil giysileri içindeki şortlu ve gözlüklü yolcunun, vergi dairesi müdürü olabileceğini aklından geçirmemişti...
Sonrası mı? Olayın sonrası tahmin ettiğiniz gibi...
Sadece feribotçu mu?
Şimdi diyeceksiniz ki, sadece feribotçu mu?
Haklısınız, sadece feribotçu değil. O kadar çok ki...
Sabah okurları anımsayacaktır, geçen yıl, Bodrum'daki 1000 kişilik bir diskoya, girerken 4 milyon lira alındığını, karşılığında yasal olmayan bir fiş verildiğini, bu fişin de yerli içki ya da meşrubat karşılığı, içerideki görevliye iade edildiğini yazmıştık. Her gece 4-5 bin kişinin girip çıktığı, içeride ilave ekstra harcamalar yaptığı bu discoda, 15-20 milyar liralık gelire belge düzenlenmediğini yazmıştık. Bir iki istisna dışında Bodrum'daki diğer diskolar, barlar ve benzeri yerlerde de durum farksızdı...
Bu yaz Bodrum'da dolaşırken, Sabah okuru olduğunu belirten genç bir arkadaş sordu;
- Geçen yıl, Bodrum'daki bir diskoyu yazmıştınız. Bu yıl merak edip kontrole gittiniz mi?
- Hayır gitmedim...
- Ben sizin adınıza merak edip gittim. Değişen bir şey yok, yine yasal bir belge vermiyorlar. Üstelik giriş parası da artmış...
Ne diyelim, denetim oranı yüzde 1 olunca, meydanı boş bulanlar istedikleri gibi at oynatıyorlar...
Yazıyı, Sevgili Hıncal Uluç'un, 1996 yılı sonlarında okuduğum ve kesip sakladığım "Amerika'da Dağ Başında KDV Fişi" yazısı ile noktalamak istiyorum.
"Amerika'da kentten 80 kilometre uzakta, bir çiftlik kenarında, ikinci el kitap saran bir dükkancılık buldum. Dükkan da değil. Evin bir odası. Oradan, bir kitabı pazarlık ederek satın aldım. 10 dolar dedi, ben iki dolara aldım. Yani o kuş uçmaz, kervan geçmez dağ başında o eski kitaba ödediğim parayı bir ben biliyordum, bir yaşlı kadın, bir de Allah... Yaşlı kadın, yazar kasa ile KDV fişi kesti...
Çok uygar, çok bilinçli bir vatandaş olduğu için mi? Hayır, Amerikan Vergi Müfettişleri IRS adamlarından ödü koptuğundan...
Amerika'da adam öldür, vergi kaçırma... Yasalar öyledir...
Bizde fiş verilmez. Az uygar iş yerlerinde sorulur, "fiş ister misiniz" diye...
Fiş istemeyi ayıp sayar, "yok canım" deriz. Fiş istemezsek, belki üç kuruş iner diye düşünürüz. Bıraktığımız fiş bedelini aslında devletten çalıp, o işyerinin sahibine bıraktığımızı düşünmeyiz..."
Ne kadar doğru değil mi?
Teşekkürler Hıncal Uluç.
