Brezilya... Latin Amerika'nın dev boyutlu ülkesi... Samba, karnaval ve tanganın yaratıcısı, koyu renkli, sürekli gülüp dans eden insanların vatanı... Ama, aynı zamanda, tüm Latin Amerika ülkeleri gibi hep sorunlarla, iktidarın yozlaşması, gücün diktatörlüğü, askeri yönetimlerin baskısı, rüşvet, yolsuzluk, soygun ve yağma düzenleriyle boğuşmuş, halkını bir türlü çağdaş yaşam düzeyine yükseltememiş bir toplum... Ve bunun sonucu sürekli ihtilal, müdahele ve diktörlük deneyimleri...
1968'lerdeki gençlik ve özgürlük arayışlarının bir askeri rejimle sonuçlandığı günlerde, tüm dünyadaki benzerleri gibi ülkeye devrimi getirmeye kararlı bir küçük sol gurup, Rio'daki asıl eylemin başlarına, varlıklarını duyuracak bir eylem planı sunar: "Amerikan büyükelçisini kaçırmak ve hapisteki arkadaşlarının serbest bırakılması için koz olarak kullanmak..."
Plan kabul edilir ve başarıyla uygulanır. Koca ABD'nin ülkedeki baş temsilcisi, bir avuç sol eylemlerinin eline düşer.
Bildiriler basına verilir, şartlar ileri sürülür. Ve sonra, bir ölüm-kalım savaşımı olan heyecanlı bir bekleyiş başlar...
Grubun düşünen adamı Fernando Gabeira, eylemden yıllar sonra anılarını yazmıştır.
Artık gazeteci olan Gabeira, olayları nesnellik, ama 'devrim günleri' konusundaki saklanamaz bir duygusallıkla anlatır. Deneyimli yönetmen Bruno Barreto'nun asıl başarısı da bence bu soğukkanlı yaklaşım-duygusal öz dengesini başarıyla koruması olmuştur. Olaylar, o yıllarda hemen her ülkede olanlarla benzeşir. Dolayısıyla film de diyelim ki "Carla'nın Şarkısı" ya da bizim "Hoşçakal Yarın" veya "Leoparın Kyuruğu"yla... Küçük grubun herbir bireyi, devrim savaşının tipik ve evrensel bir karakterine dönüşür.
Ama Barreto, örneğin Amerikan elçisine de aynı özenle yaklaşır. "Devrimcilik insanın bir süre için kendi bireysel sorunlarından uzaklaşması deneyimidir" diyen büyük elçi, ardından alayla ekler: "Tıpkı bu açıdan bir Hollywood filminin mutlaka içereceği o çılgın ve yaldızlı atmosfer yerine insan gerçeğini koyan film, adına siyasal sinema denen türün son dönemdeki en başarılı filmlerinden biri sayılabilir."
Akademinin 1996'da yabancı film Oscar adayı yaptığı bu film, bence mevsim başının en önemli filmi olarak görülmeyi hak eder.
