Teşekkürler Işıkara
Önce, Kandilli Müdürü Sayın Işıkara'yı, sorumlu tutumundan, bilim ahlakına uygun davranışından dolayı kutlamak ve kendisine candan teşekkür etmek istiyorum.

İkinci olarak da, Perşembe günkü açıklamasından sonra kendisine yönelen eleştirilere hiç ama hiç aldırmamasını, üzülmemesini ve lütfen, bundan sonra da benzeri bir durumla karşılaşırsa, aynı şekilde davranmakta bir dakika bile tereddüt etmemesini rica ediyorum. Bunu, kendi hayatıyla ilgili bir bilgiye ulaşma hakkı olan bir vatandaş olarak istiyorum.

Hemen söyleyeyim, Işıkara'yı uyarı yaptı diye eleştirenler, resmen kapalı toplum isteyenlerdir. Böyle bir bilgi ancak, totalitarizmin koyu karanlığında yaşayan en kapalı toplumlarda halktan gizlenebilir. Yıllardır "şeffaf devlet" diye yırtındıktan sonra, şimdi kalkıp halktan ölüm tehlikesi içinde olduğunu gizlemeyi savunmak, en basitinden tutarsızlıktır. Bazıları "Şeffaf devlet" derken, yalnızca ihalelerde şeffaflığı mı anlıyorlardı acaba? İhalelerin canı cehenneme; kimin kaç para yediğini bilmesem de olur. Ama evimin başıma yıkılacağını benden gizleyen "şeffaf devlet" olur mu?

Düşünün, bir bilim adamının elinde, milyonlarca insanın yaşamını doğrudan ilgilendiren bir bilgi var ve bunu o insanlara iletmeyecek. Bu bilim adamı, diyelim ailesine, eşine dostuna telefon edip "dışarı çıkın" diyecek; ama büyük çoğunluk uyarılmadığı için gaflet içinde uyuyacak. Bunun bilim ahlakıyla ilişkisi olabilir mi? Bir bilim adamından bunu yapmasını istemek, ahlaksızlık yapmasını istemektir. Bu, bilgi tekelinin kötüye kullanılmasıdır.

Şimdi gelelim eleştirenlerin gerekçelerine:
Neymiş; boşu boşuna panik çıkmış, insanlar sokakta sabahlamış.

Bundan daha abuk sabuk bir eleştiri düşünemiyorum. Uyarıya karşı çıkanlar, gafletin sukunetini, tedbirin telaşına tercih ediyorlar.

Birincisi, panik çıkmadı. İnsanlar doğal olarak; acele bir şekilde evlerinden çıkıp sokakta sabahladı. Tabii ki sabahlayacak.

İkincisi, panik çıkarsa çıksın. Bu defa çıkarsa, ikinci ya da üçüncü uyarıda çıkmaz. Madem ki deprem kuşağında yaşıyoruz, bizim panik korkusuyla bilgi gizlemeyi değil, paniklememeyi öğrenmemiz gerekiyor.

Neymiş, Işıkara net konuşmuyormuş. Bir öyle, bir böyle diyormuş.

Bunu söyleyenler, bilimsel gerçeğin açıklanmasını, politik slogan atmakla karıştırıyor galiba. Bilim adamının da kalkıp politikacılar gibi, "ya olacak, ya olacak" kesinliğiyle konuşmasını bekliyor. Bilimde her zaman bir kuşku payı vardır. Ayrıca deprembilimde belirsizliğin yüzdesi belki bütün bilim dallarından daha fazladır. Bilim adamlarını boyuna, ak/kara netliğine zorlayanlar, bunu hiç anlamayanlardır. Sayın Işıkara'nın birtakım endişelerini, tereddütlerini hatta sezgilerini bizimle açıkyüreklilikle paylaşmasını "tutarsızlık" ve "bilimsel zaaf" olarak görenler, bilimsel düşünceye bin ışık yılı uzak olanlardır.

"Bakın hiçbir şey olmadı, demek ki boşuna uyarılmışız" salaklığına karşı ise diyecek bir şey bulamıyorum...

Sonuç olarak;
Ben, Sayın Işıkara'dan ve kritik görevler yapan bütün diğer yöneticilerimizden rica ediyorum:

Lütfen bu eleştirilere aldırmayın. Ve bundan sonra da, sakın ola ki, bizim adımıza, bizden habersiz risk almaya kalkmayın. Biz gerçeği, bütün fluluklarıyla birlikte öğrenmek, tereddütlerinizi, endişelerinizi duymak ve bu bilgiler ışığında kendi hayatımızla ilgili kararı kendimiz vermek istiyoruz.

Ondan sonrası bizim bileceğimiz iştir. İster vesveseli davranıp terk-i diyar ederiz; istersek evimizde kalır, vurur kafayı uyuruz.