|
|
Ben şimdi ne yapayım?
SERHAT Kunter 13 yaşında. Ailesiyle İzmit Derince'de oturuyordu. Felaketin yaşandığı gece Kullar beldesinde bulunan teyzesine misafirliği gitmişti.
Depremde teyzesinin evi sağlam kaldı. O kurtuldu. Sarsıntıdan hemen sonra ailesinin yaşadığı Derince'deki eve koştu. Oturdukları 7 katlı bina yerle bir olmuştu. Enkazın altında annesi, babası, iki kardeşi, dedesi, ninesi, dayısı, yengesi ve yeğeniyle birlikte toplam 9 kişi vardı.
Binanın tepesine çıktı, sesleri dinledi. Duyduğu her sesle umutlanıyor, her gördüğünden yardım istiyordu. Sonunda Alman ekibi geldi. Çok gelişmiş cihazları vardı. Adeta enkazın röntgenini çekiyor, içeride canlı olup olmadığını anlıyorlardı.
"İçerde canlı yok"
Cihazlarını kurdular, her tarafı dinlediler. Ve "Bu enkazda canlı yok" diye acı haberi verdiler. Alman ekip başka bir enkazın başına giderken, Serhat yıkılmıştı. Enkazda, molozların arasında bulduğu iki kardeşi Esra ve Murat'ın resmine sarılarak "Ben şimdi ne yapayım, her şeyimi kaybettim" diye ağlıyordu.
Marmara Bölgesi'nde yaşanan deprem felaketinde her enkazda ayrı bir dram yaşanıyordu. Serhat bu felakette babası Halit Kunter, annesi Gönül, kardeşleri Esra ile Murat, dedesi, babaannesi, dayısı, yengesi ve yeğenini kaybetmişti.
Vedat TAŞTEKİN
|
Copyright © 1999, MERKEZ GAZETE DERGİ BASIM YAYINCILIK SANAYİ VE TİCARET A.Ş. - Tüm hakları saklıdır
|