Bir deprem daha acılarıyla bizi başbaşa bıraktı. İstanbul'un yaşanan felaketten en çok etkilenen bölgesi Avcılar, Elif'in dramına sahne oldu. Yaşamak için direnen Elif, aslında depremin değil maalesef düzensiz ve bilinçsiz kurtarma çalışmalarının kurbanı oldu.

Kavga dövüş kurtarma
Halk Elif'i kurtarmak için direniyordu. Akut devreye girdi, sonra asker geldi, ardından polis müdahale etti. Bir yanda kepçe çalışıyor, bir başka yanda ise vinç beton yığınlarını koparıyordu. Her ekip diğer ekiplere kızıyor, yaptıklarının yanlış olduğunu söylüyordu.

Ama kimse kimseyi dinlemiyordu. Halk bile olaya karışmıştı. Gelen korumaları dövenler, birbiriyle fikir çelişkisine düşüp kavga edenler... Bütün bunlar enkazın tepesinde oluyordu. Ama kimse bilinçli hareket edemiyordu.

Eğilip Elif'le konuşmaya çalıştım. Ama binlerce insan aynı soruyu sormuş ve Elif artık cevap vermekten sıkılmıştı. "Soru sormayın yardım edin" diyordu.

Vinç çalıştı ve...
Aslında herkes Elif'i kurtarmak için çırpınıyordu. Ancak bilinçsiz yardım şanstan çok felaket getirdi.

Bütün birimler uzman gibi davranınca kimin nereye kazma vuracağı saptanmadan çalışmalar sürdürüldü. Asker, polis, halk ve kurtarma timleri birbirinden habersiz koordinasyonsuz çalışınca, kurtarma faciaya dönüştü..

Vinç çalıştı, kepçe zorladı, betonlar kaydı. Tüm ekipler kendi kararlarını uyguladı.

Ama Elif kurtulamadı.
Allah Elif'e bir fırsat vermişti. Dört katın altında kalmasına rağmen halâ yaşıyordu. Ama bu şansı uzun sürmedi. Bilinçsizce yapılan kurtarmada beton yığınları kaydı ve Elif ezildi.

Bu ilk kez yaşanmıyor. Bir vinçin kepçesi ilk kez birinin yaşamını söndürmüyor. Herkes iyi bir şeyler yapabilmek için çabalıyor ancak bazen bir yanlışlık hayat söndürüyor.

Elif de vinç kurbanlarından biri oldu. Listeye yeni isimler ekleniyor ancak maalesef kimse felaket dönemlerinde nasıl davranılması gerektiği konusunda bilinçlenmiyor ya da eğitilmiyor. Umarız bu son olur, umarız başka hayatlar ihmal ve bilinçsizlik yüzünden sona ermez.

Elif, felaket bölgesi Avcılar'da, çöken bir apartmanın altında kalmıştı. Halâ yaşıyordu. Ancak son şansı bir vincin kepçesiyle yok oldu. Betonlar kaydı,

Elif son nefesini verdi

Bengüç ÖZERDEM