Ne olurdu, daha 6 gün önce potayı göstermediğimiz, 55 sayıda tuttuğumuz Almanya'yı yine yenebilsek? Yedinci sıraya çıkabilsek... Genelinde iyi oynadığımız bir şampiyonayı galibiyetle noktalayabilsek...
Ne olurdu, son güne kadar koruduğumuz "En az sayı yiyen takım" ünvanını böyle uyku mahmuru bir maçla kaybetmesek; Fransa maçının ardından bizi öven, bizim adımıza hakem düdüklerinden şikayet eden yabancı gazetecilere dudak büktürmesek?
Bu turnuvada çok gururlandığımız anlar, çok hoş cümlelerle övüldüğümüz yerler oldu. Gençliğimiz, diriliğimiz, savunmamız takdir topladı. Hırvatistan'ı yenmemiz, İtalya'yı sıkıştırmamız, evsahibi Fransa'yı terletmemiz konuşuldu. Ama böyle götürdüğümüz, tarihimizin en iyi derecesine ulaşma şansı yakaladığımız bir şampiyona böyle mi bitmeliydi?
Türk gibi başladık, Türk gibi bitirdik!
