Pişmanlık Yasasıçıkarken...

Başbakan, Pişmanlık Yasası diye bilinen yasanın, meclis tatile girmeden önce çıkacağını açıkladı.

Milli Güvenlik Kurulu'nun da önemle üstünde durduğu bu yasa, devlet tarafından terör mücadelesinin bir parçası olarak kabul ediliyor.

Adı ne olursa olsun, bu yasa "kısmi bir af yasası" dır.

Dağda çarpışan PKK'lıların silah bırakmasını, eski deyimle "düze inmelerini" amaçlayan bir yasa.

Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerinde devletin bir çok defa başvurduğu, ve neredeyse bir gelenek haline gelmiş bir uygulama.

***

Pişmanlık Yasası, Güneydoğu Anadolu'daki binlerce aileyi yakından ilgilendiriyor.

Bu ailelerin yasayı, yürekleri ağızlarında beklemekte olduğunu tahmin etmek güç değil.

Çünkü, yıllardır dağda çarpışan, geceler boyu kara haberini bekledikleri çocuklarına kavuşma umudu doğuyor.

Ölüme, açlığa, soğuğa, yokluğa yazgılı çocukları belki de kendilerine umutlu bir gelecek sağlayacak.

Pişmanlık yasası, bu aileleri mutlu edecek, anaların gözünün yaşını dindirecek.

***

Peki ama öteki analar?

Yani çocuklarını kara toprağa vermiş olan aileler?

Onların acısını kim dindirecek?

5 bin şehit ailesiyle birlikte, Güneydoğu Anadolu'da 20 bin acılı aile daha var.

Onları görmedik. Televizyonda gözyaşlarını izlemedik.

İmralı duruşmalarında seyretmedik.

Ne acılar çektiklerine tanık olmadık.

Ama onlar da ana.

Onlar da acılı.

Onlar da yurttaşımız.

İki yavrusunu birden yitiren analar var: Birini askerlik görevinde, diğerini PKK'da.

***

Şehit ailelerinin, beni en çok etkileyen, içime ateş düşüren görüntüsü hangisiydi biliyor musunuz?

Oğlunun mezarındaki karları temizleyen ana.

Kadıncağız ne kameranın farkındaydı, ne de başka bir şeyin.

Morarmış parmaklarıyla oğlunun mezarına yağmış karları temizliyor, bir yandan da "Sen üşürsün yavrum! Sen küçücüksün, soğuğa dayanamazsın!" diye kanlı yaş döküyordu.

Bu sahneyi görüp de gözünden yaş fışkırmayacak bir insanoğlu düşünemiyorum.

***

Bu şehit anasının acısını, Güneydoğulu aileler de çekiyor.

O ana da dokuz ay karnında taşıdı yavrusunu. O da doğum sancıları çekti.

Bu insana nasıl dersiniz ki : "Sen çocuğunun acısını çekme, yasını tutma.

Çünkü o başka saflarda çarpıştı."

Güneydoğu'daki aileler de perişan oldu.

Analar yataklara düştü, oğlunun yasına dayanamayıp ölenler oldu. Babalar kalp krizi geçirdi.

***

Eğer Türkiye, kendi içinde Türk-Kürt kavgası istemiyorsa, eğer kalıcı bir barışa imza atmak ve kardeşliği yeşertmek niyetindeyse, Güneydoğulu ailelerin acısına da saygı göstermek zorunda.

Savaşın yaraları ya topyekun sarılır, ya hiç sarılmaz.

Yaşayan PKK'lılara kısmi af yasası çıkarken, ölenlerin ailelerini de düşünmek gerekiyor.

Büyük ve alicenap devlet olmanın ilk şartı bu.

Öcalan'ı asmamayı düşünen bir Türkiye, suçsuz aileleri cezalandırmamalı.