Avrupa'nın göbeğinde Paris'in Bercy Spor Salonu'nda zaman zaman 14 bin kişiyi büyük bir suskunluğa gömecek kadar cesur, onurlu ve dikbaşlıydık. Hani deyim yerindeyse, "Aslanlar gibi" savaştı çocuklarımız. Buradaki çocuk lafı sözün gelişi değil. Bu turnuvanın en genç takımıyız. Dün akşam ilk 5'te sahaya çıkan 3 kişi henüz 20 yaşında. Bu kadar genç ve tecrübesiz olmalarına karşın, seyirci baskısının altında ezilmediler. Oyunun büyük bölümünü önde götürdüler. 40 dakikanın 30 dakika 30 saniyesinde bizim üstünlüğümüz, 4 dakika 30 saniyesinde beraberlik, yalnızca 5 dakikasında Fransa'nın üstünlüğü vardı.
Son 30 saniyeye girilirken ve skor 64-62 Fransa'nın lehineyken Sloven Hakem Rems'in Hidayet'e çaldığı faul belki de tarihimizde ilk kez Avrupa Şampiyonası'nda yarı final oynama şansımızı ortadan kaldırdı. Hakemler o ana kadar gayet iyiydi. Ama sonunda onlar da o müthiş seyirci baskısının altında eziliverdiler.
Fransa çok güçlüydü, kalabalıktı. NBA'den gelmiş ve düne kadar çok iyi maçlar çıkarmış bir oyuncuları, Abdul Wahad vardı. Fakat iyi savunmamız ona potayı göstermedi, ribaundlarda ezilmedik, rakibe seyircisini coşturma fırsatını hiç vermedik.
Bugüne kadar takımı sürükleyen isimlerden biri olan Mirsad sakatlığı nedeniyle kenarda oturuyordu. Bu yetmezmiş gibi Ufuk da ilk yarıda sakatlanarak oyun dışında kaldı. Günlerdir oyun kuruculuk yükünü omuzlayan Kerem 40 , Hidayet 39, Hüseyin Beşok 33, sol dirseğinde problem olan İbrahim Kutluay 30 dakika sahada kaldılar. Yorgunluk sonlarda kaderimizi belirledi. Bitime üç saniye kala da Haluk'un çemberden dönen üçlüğü ile yarı finale veda ettik. 2001'de inşallah...
