Kralın biri, her gün yeni elbiseler diktirir, ancak hiçbirini de beğenmezmiş. Sonunda, tellalar vasıtasıyla ülke genelinde iyi terzi aranmış ama nafile... Dikilen elbiselerin hiçbiri kralı mutlu etmiyor, şişman olduğunun yüzüne vurulması da onu ayrıca sinirlendiriyormuş.
Birgün saraya, başka ülkelerde terzilik yaptığını söyleyen iki kişi gelmiş. Krala:
- Efendimiz, biz özel elbiseler diken terzileriz. Diktiğimiz elbiseleri ancak aptal olmayanlar görebilir...demişler. Kral da, bu terzilere elbise diktirince, kimin akıllı, kimin aptal olduğunu da anlayabileceğini düşünerek elbiseyi dikme talimatı vermiş.
Terziler özel bir elbise dikiyor gibi hemen faaliyete geçmişler. Aslında elbise dikmiyorlarmış ama gece geç saatlere kadar da dikiş makinesinin sesi kesilmiyormuş.
Kral, dikişin nasıl gittiğini merak ettiği için, farklı günlerde vezirini, ordu komutanını kontrole göndermiş. Onlar da, kralın kendilerini aptal zannedeceğini düşünerek, bakınca görmedikleri dikilen elbiseyi (!) çok beğendiklerini, gerçekten çok mükemmel olduğunu söylemişler.
Bunları duyan kral, daha çok sevinmiş.
Elbisenin dikişi bittiği söylendiğinde, terzilerin çalıştığı odaya giren kral dikiş makinesinden başka bir şey görmemiş. Terziler, gerçekte olmayan elbiseyi krala giydiriyor gibi yapmışlar. Kral da, kimsenin kendisinin aptal olduğunu düşünmesini istemediği için, aynanın önünde kendine bakarak,
- Ooo... Mükemmel olmuş!.. Tüy gibi hafif ve havadar olmuş!..
Sonra adamlarına dönmüş.
- Yeni elbisem nasıl?
- Ne kadar güzel bir elbise kralım, bundan mükemmeli olamazdı...
Halk da, kralın yeni elbisesini çok merak ediyormuş. Bir gün görünmez elbisesiyle (!) halkın içne girmiş ve yürürken de yüksek sesle;
- Sadece akıllı adamlar elbisemi görebilirler...diyormuş. Halk da;
- Kralımızın elbisesi çok mükemmel, ne kadar da yakışmış...diyormuş. Kral da bunları duydukça son derece keyifleniyormuş ki tam o sırada küçük bir çocuk;
- Aaa... Krala bakın, kral çıplak... üzerinde hiçbir şey yok!
Demiş ve halk da başlamış gülmeye...
Bir süre sonra, etraftan gelen sesler çoğalmış;
- Kral çıplak, kral çıplak...
Kral da o an çıplak olduğunu ve aldatıldığını farketmiş. Halk arasında düştüğü gülünç durumun utancıyla, oradan kaçarcasına uzaklaşmış...
"Vergi yasaları bu şekliyle yürümez. Olayın ekonomik boyutu gözardı edilmiş. Mevcut şekliyle yasalaşırsa, piyasa da büyük durgunluk yaşanır. Mali Milat ve nerden buldun olayında yanlış adımlar atılıyor. Paralar dövize çevrilip ya yastık altına gider ya da yurt dışına. Kimse yatırım yapmaz, işyeri açmaz. Sonuçta vergi gelirleri artmaz aksine azalır. Emlak Vergisi'nde önemli yanlışlar var, geçici vergi sıkıntı yaratır..." ve daha neler neler...
Kısaca "kral çıplak" dedik...
Vergi yasalarının hatalı yönlerini ortaya koymanın ve eleştirmenin neredeyse suç sayıldığı o dönemde çok kişi sustu. Hatta bazıları, ne için olduğunu dahi bilmeden plaketler verdiler.
Aradan yaklaşık 10 ay geçti. Baktılar kral da ortada yok. Sesler çıkmaya başladı.
- Kral çıplak, kral çıplak...
Evet kral çıplak ama tam 10 aydır çıplak.
Adama sorarlar, "Siz aylardır neredeydiniz? Bu kral kaç aydır çıplaktı..." diye.
Bu ülkede, çıplak kralı gördüğünde, "elbiseniz ne güzelmiş" diyenlerin sayısı azaldıkça, "kral çıplak" diyenlerin de sayısı çoğaldıkça, sorunlar bir bir ortadan kalkacaktır...
