Bir 'Babalar Günü' daha geldi çattı. Sakın bugünü, annelere misilleme olarak ortaya atılmış, gereksiz harcama ve ziyaretlere neden olan bir etkinlik olarak değerlendirmeyin. Bir durup düşünün, 'baba' kavramına ne kadar meraklı, ne kadar 'babacı' bir toplum olduğumuzu. Türk toplumunda pek çok kavram 'baba' ile özdeşleşmiştir. "Koruma, kollama, yenilik yapma" gibi fiiller, "dürüst, korkusuz, adil, sözünün eri, ailenin direği" gibi sıfatlar hep 'baba' kavramı ile ifade edilir. Yıllardır her alanda, her işin babasını arar, Müslüm Baba'ya tapar, siyasetin ünlü babası Süleyman Demirel'den yardım umarız.

İşte bugün yani pekçok kişinin anlamsız gördüğü Babalar Günü, içimizdeki baba arayışını gidermenin, annelerimizin tarzında olmasa da bizi sınırsız seven bir diğer insana sevgimizi göstermenin günü.

Babalar Günü'nün öyle "Anneler Günü'' gibi belli bir tarihçesi veya hikâyesi de yok. "Annelerin Günü var. Peki neden babaların da bir günü olmasın?'' diye düşünen bir dünyalı, Haziran ayının 3'üncü pazar gününün babalara ayrılmasını önermiş ve o gün bugündür Babalar Günü de kutlanır olmuş.